- Katılım
- 21 Kas 2006
- Mesajlar
- 6,689
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Cinsiyet:
- bayan
- Nerden:
- antalya
Doğduğumdan bu yana o kadar yalnızım ki!Çoğu kereler "Doğmaz olaydım"dediğimde oldu.Ama doğdum ve yaşıyorum.Yaşamak denirse, yaşadıklarıma.Zamanı geriye almak gibi bir şansımda yok.Başıma gelene katlanmak kalıyor geriye.Dönüp bakıyorum ardıma ve bu günümle kıyaslıyorum.Değişen ya da aynı kalanların muhasebesini yapıyorum.Değişen hiç bir şey yok aslında.Aynı monotonluğuyla, hayat dansediyor gözlerimin önünde.Bazen ona,kuvvetli bir şamar atmak geliyor içimden.Öyle bir kader ki alnıma yapışan,"sabit fikir" derler ya,işte öyle!
Bir girdapa tutulmuşum sanki,çırpındıkça beni içine çekiyor...Çıkıp gitmeme izin vermiyor.Sığmıyorum dünyaya,bendini aşmış sel gibi.Ruhum kaynıyor,bedenimin içinde.Lav püskürten bir yanardağ misali...O dağ kadar bile şanslı değilim belki.Dökemiyorum,içimdeki yangınları.Etrafımdakileri yakıp,kavurmaktan korkuyorum.Küllerin ortasında kalmaktan korkuyorum.Atıyorum içime ateşleri.Kendimi yakıyorum alabildiğine.Yüzüme yansıyor,acılarımın rengi.
Görenler,asık yüzlü sanıyor beni.Ama bilmiyorlar ki,kendime asıyorum suratımı...Aynadaki kendime tafram.Dünya ile yüzleştiğimden beri,kendimle bir iç hesaplaşma durumundayım.Yüzüme değil degözlerimin içine baksalar,görecekler ordaki beni...O zaman yargılamayacaklar insafsızca...Okuyacaklar içimdeki hüznü ve acıyı.Acıyacaklar belki belki de sabır dileyecekler...Bana acımasın kimse, ben aciz değilim.Sevgiye açım sadece.
Yürüdüğüm yollarda hep dikenler vardı.Battı ayaklarıma... Oysa ben arkamda güller bırakmak istedim,benden sonrakiler basmasın o dikenlere, kanamasın ayakları diye.
Hep sevdim herkesi ve herşeyi.Sevilmedim ama... Tükendi sevgilerim.Yerine koyulmayınca boş kaldı sevgi depom.Bir girdabın içine çekildim,sürüklendim kör noktaya kadar.Yalnızlıklarıma gömüldüm hep. Geceleri korkularım ısıttı beni, onlar yorganım oldu. Sevgi diye onlara sarıldım.Yine onlarda dindirdim hasretimi.Ben sevdikçe, sevdiklerim bir kenara itti beni.Unutulmuş yalnızlığımla hep bir köşe aradım kendime...Oysa gören gözlerde,görünmeyen olmuşum nafile.
alıntı
Bir girdapa tutulmuşum sanki,çırpındıkça beni içine çekiyor...Çıkıp gitmeme izin vermiyor.Sığmıyorum dünyaya,bendini aşmış sel gibi.Ruhum kaynıyor,bedenimin içinde.Lav püskürten bir yanardağ misali...O dağ kadar bile şanslı değilim belki.Dökemiyorum,içimdeki yangınları.Etrafımdakileri yakıp,kavurmaktan korkuyorum.Küllerin ortasında kalmaktan korkuyorum.Atıyorum içime ateşleri.Kendimi yakıyorum alabildiğine.Yüzüme yansıyor,acılarımın rengi.
Görenler,asık yüzlü sanıyor beni.Ama bilmiyorlar ki,kendime asıyorum suratımı...Aynadaki kendime tafram.Dünya ile yüzleştiğimden beri,kendimle bir iç hesaplaşma durumundayım.Yüzüme değil degözlerimin içine baksalar,görecekler ordaki beni...O zaman yargılamayacaklar insafsızca...Okuyacaklar içimdeki hüznü ve acıyı.Acıyacaklar belki belki de sabır dileyecekler...Bana acımasın kimse, ben aciz değilim.Sevgiye açım sadece.
Yürüdüğüm yollarda hep dikenler vardı.Battı ayaklarıma... Oysa ben arkamda güller bırakmak istedim,benden sonrakiler basmasın o dikenlere, kanamasın ayakları diye.
Hep sevdim herkesi ve herşeyi.Sevilmedim ama... Tükendi sevgilerim.Yerine koyulmayınca boş kaldı sevgi depom.Bir girdabın içine çekildim,sürüklendim kör noktaya kadar.Yalnızlıklarıma gömüldüm hep. Geceleri korkularım ısıttı beni, onlar yorganım oldu. Sevgi diye onlara sarıldım.Yine onlarda dindirdim hasretimi.Ben sevdikçe, sevdiklerim bir kenara itti beni.Unutulmuş yalnızlığımla hep bir köşe aradım kendime...Oysa gören gözlerde,görünmeyen olmuşum nafile.
alıntı
