- Katılım
- 12 Ağu 2006
- Mesajlar
- 737
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Cinsiyet:
- erkek
- Nerden:
- istanbul
Bilirsin ya, benim kalemim hep yaşanamamışlıkları yazardı, onu öğrenmişti hayattan en çok. Senin sevemediğin melan hallerimi mecbur kılan hayatın öğrettiği tek güzel şeydi belkide yazabilmek kendimi istediğimce..... Şimdi öyle bir sevginin içine atıyorki dünya beni, içersinde hüzne değmeme izin vermiyor. Rüyalardan daha gerçek, hayallerden daha kusursuz bir aşkın en sevileni kılıyor, içime öyle bir sevda yüklüyorki başı sonu tarifsizliğe duruyor, çıkmaz sokaklardan daha çaresiz bırakıyor bedenimi yazının karşısında, güneşten daha mutlu kılıyor ulaştığım her günün sabahında, her gece yanımda senli bir masal olarak sürüyor herşey... Ben yazmaya ara verip, senli zamanların o kutsal huzurunda, o sonsuz mutluluğunda yaşamaya adıyorum kendimi. Senli bir yaşamamın gerçekçiliğine adıyorum... Yarınları alıp günümüzün ortasına, birbirimize daha yakın olabileceğimiz zamanların düşlerini kuruyoruz birlikte. Şaşıyorum dünyaya, böylesine bir sevdaya böylesine bir düzende karşı çıkamıyor oluşuna şaşıyorum. O bile eğiliyor değilmi karşımızda, o bile saygıyla selamlayıp geçiyor üzerimizden hiç zararsız. Sevgin ki, kalkan misali üzerimde, tek kötülüğün yaklaşmasına izin vermiyor, tek kötü göz değemiyor üzerime, tek kötü cümle geçmiyor bana,bize.....
Bir beyaz kağıt ilişiyor gözüme , arkası mürekkebe bulanmış... Yetim bıraktığım cümlelerim geliyor o vakit aklıma, sana içimdeki seni anlatamayacak olmanın kederi düşüyor, nerden ne çalacağımı bilmiyorum, gökten yıldızları, süphandan karlarını, fırattan o coşkusunu çalsam yetecekmi ki bana. Belki...? Belkilerim kadar silinik bir ihtimal bu delal.... Seni, senle birlikte şu yüreğimdeki sevgini somutlamamın, karşılığında bir benzetme bulmamamın, ya da anlatabilmemin eksiksiz , imkanı yok... İşte o imkansızlıklar kadar çok seviyorum seni......O imkansızlıklar kadar imkansız sensiz duracağım yarınlar... Eksik bir anın yok benden yana, aklımdan yüreğimden bir an eksik etmiyorum seni, edemiyorum, tıkıyorum kulaklarımı insanlara, dünyaya, sana öylesine inanıyorumki delalamın, Allah tan sonra sözünü söz biliyorum üzerimde... Her sözüne ibadet edercesine bağlı kılıyorum ömrümü, öylesine mecburiyetsiz, öylesine arzulu.... Gözlerimde parıldıyorsun, her gülüşüm sana, öyleki bana bakan herkes benden önce görebiliyor seni. İçimdesin ya, böylesine yanımda, azrail bile dosttur bundan gayri bana...........
Şüphesizlik ne kadar güzel birşeydir böyle, kaç kişi vardırki benim kadar süphesiz bakar karşısındakinin sevgisine, kaç kişi vardırki senin kadar güven verir sevdiğine... Kaç kişi sevdiğinin gözlerinde o en sevdiği ama hiç bir zaman göremediği, ama hep içinde bir sır gibi taşıdığı fıratın diclenin hasretini giderir. Kaç kişi sevdasını dağlardan alır, kaç kişi bahar gibi bekler birlikteliklerin yarınlarını... Bilirmisin , senden sonra bir an için nankörlük edip düşmedim umutsuzluğun içine, söz verdiklerimi bir gün olsun silmedim... Senden sonra, asla tek kişilik kararlara düşmedim........................
Şimdi uzun bir gecenin arifesindeyim, nasıl olur deme, gecelerin arifeleri düşer artık payıma. öyleki kaparım gece gelmeden günleri. Kederleri içinde sürükleyen o sessizliğe gömerim herşeyi. Soyutlamaktan korkmam kelimelerimi
öyleki sadece senin anlayabileceğin bir soyutluğa kadar dayatırım cümlelerin gidişini. Yolları kapında son bulur. Yolları yüreğinde... Ah delal, öyle güzeldir ki yüreğin, öylesine şaşarım ki senden ayrı olupta yaşayabilen canlara, seni bilmeden ölecek insanlara öyle üzülürümki. Öyle bir sevda taşırsınki içinde, insanlar yüzlerini sürseler ebedi mutluluğa ulaşacaklar, insanlar yüzündeki ışığı görse sevgisizliklerinden utanacaklar... Sevdanın yanlış tarifine düşmüş olanlar aslında sevda dediklerini hiç tanımadıklarını anlayacaklar... Bu yüzden de kızıyorum ya kendime. Seni anlatmak bana düşmüşken ben bunu beceremem işte. Mahrum ederim cihana seni, mahrum ederim sevginin en yücesini.... Ama biliyorum ya, bana yetecek kadardır yine de sevgin, ben bilsem cihana bedeldir, bende cihana inat severim seni, onun büyüklüğünden bahseder ya herkes, işte ondan bile büyük severim seni.....
(ÜSTÜNE ALIN)
Bir beyaz kağıt ilişiyor gözüme , arkası mürekkebe bulanmış... Yetim bıraktığım cümlelerim geliyor o vakit aklıma, sana içimdeki seni anlatamayacak olmanın kederi düşüyor, nerden ne çalacağımı bilmiyorum, gökten yıldızları, süphandan karlarını, fırattan o coşkusunu çalsam yetecekmi ki bana. Belki...? Belkilerim kadar silinik bir ihtimal bu delal.... Seni, senle birlikte şu yüreğimdeki sevgini somutlamamın, karşılığında bir benzetme bulmamamın, ya da anlatabilmemin eksiksiz , imkanı yok... İşte o imkansızlıklar kadar çok seviyorum seni......O imkansızlıklar kadar imkansız sensiz duracağım yarınlar... Eksik bir anın yok benden yana, aklımdan yüreğimden bir an eksik etmiyorum seni, edemiyorum, tıkıyorum kulaklarımı insanlara, dünyaya, sana öylesine inanıyorumki delalamın, Allah tan sonra sözünü söz biliyorum üzerimde... Her sözüne ibadet edercesine bağlı kılıyorum ömrümü, öylesine mecburiyetsiz, öylesine arzulu.... Gözlerimde parıldıyorsun, her gülüşüm sana, öyleki bana bakan herkes benden önce görebiliyor seni. İçimdesin ya, böylesine yanımda, azrail bile dosttur bundan gayri bana...........
Şüphesizlik ne kadar güzel birşeydir böyle, kaç kişi vardırki benim kadar süphesiz bakar karşısındakinin sevgisine, kaç kişi vardırki senin kadar güven verir sevdiğine... Kaç kişi sevdiğinin gözlerinde o en sevdiği ama hiç bir zaman göremediği, ama hep içinde bir sır gibi taşıdığı fıratın diclenin hasretini giderir. Kaç kişi sevdasını dağlardan alır, kaç kişi bahar gibi bekler birlikteliklerin yarınlarını... Bilirmisin , senden sonra bir an için nankörlük edip düşmedim umutsuzluğun içine, söz verdiklerimi bir gün olsun silmedim... Senden sonra, asla tek kişilik kararlara düşmedim........................
Şimdi uzun bir gecenin arifesindeyim, nasıl olur deme, gecelerin arifeleri düşer artık payıma. öyleki kaparım gece gelmeden günleri. Kederleri içinde sürükleyen o sessizliğe gömerim herşeyi. Soyutlamaktan korkmam kelimelerimi
öyleki sadece senin anlayabileceğin bir soyutluğa kadar dayatırım cümlelerin gidişini. Yolları kapında son bulur. Yolları yüreğinde... Ah delal, öyle güzeldir ki yüreğin, öylesine şaşarım ki senden ayrı olupta yaşayabilen canlara, seni bilmeden ölecek insanlara öyle üzülürümki. Öyle bir sevda taşırsınki içinde, insanlar yüzlerini sürseler ebedi mutluluğa ulaşacaklar, insanlar yüzündeki ışığı görse sevgisizliklerinden utanacaklar... Sevdanın yanlış tarifine düşmüş olanlar aslında sevda dediklerini hiç tanımadıklarını anlayacaklar... Bu yüzden de kızıyorum ya kendime. Seni anlatmak bana düşmüşken ben bunu beceremem işte. Mahrum ederim cihana seni, mahrum ederim sevginin en yücesini.... Ama biliyorum ya, bana yetecek kadardır yine de sevgin, ben bilsem cihana bedeldir, bende cihana inat severim seni, onun büyüklüğünden bahseder ya herkes, işte ondan bile büyük severim seni.....(ÜSTÜNE ALIN)