Karşılıksız Sevgi..

[paradise10]

> >>>>Bu, Vietnam'da savaşan ve sonunda evine dönecek lan John adında bir
> >>>>askerin
> >>>>hikayesidir.
> >>>>John evine gitmeden önce, San Francisco'da bulunan anne babasına
>telefon
> >>>>açtı.
> >>>>
> >>>>--- " Sevgili anne ve babacıgım, sonunda eve geliyorum ama birşey
>sormak
> >>>>istiyorum. Bir arkadaşımı da beraber eve getirebilir miyim?
> >>>>--- "Tabii ki " diye cevapladılar. "Onunla tanışmaktan mutluluk
> >>>>duyarız".
> >>>>--- "Ama bilmeniz gereken birtey var" diye John devam etti," o savaşta
> >>>>ağır
> >>>>yaralandı. Kara mayınına bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka
> >>>>gidecek
> >>>>hiçbir yeri yok. Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum".
> >>>>--- "Bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer
> >>>>bulması
> >>>>için ona yardımcı olabiliriz"
> >>>>--- "O hayır , onun bizimle yaşamasını istiyorum ."
> >>>>--- "Oğlum," dedi babası, "sen ne istediğinin farkında değilsin. Böyle
> >>>>büyük
> >>>>bir sorunu olan birisi bizi çok rahatsız eder. Bizim kendi hayatımız
>var
> >>>>ve
> >>>>böyle farklılığa izin veremeyiz. Bence sen eve gelmeli ve bu çocuğu
> >>>>unutmalısın. O kendi yaşamını devam ettirmenin bir yolunu bulacaktır."
> >>>>
> >>>>O andan sonra, John telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir
>söz
> >>>>duymadılar... Birkaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon
> >>>>geldi.
> >>>>Oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre
> >>>>intihardı.
> >>>>Anne ve baba telaşla uçağa binerek oğullarının teşhisini yapmak için
>San
> >>>>Francisco'daki teşhis morguna gittiler. John'u teşhis etmişlerdi. Ama
> >>>>gözleri faltaşı gibi açılarak... Bilmedikleri birşeyi farkettiler.
> >>>>John'un
> >>>>bir bacağı ve bir kolu yoktu... Bu hikayede ki anne ve baba
>birçoğumuza
> >>>>benzer.Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek bize kolay
> >>>>gelir,
> >>>>ama bize rahatsızlık veren özellikle bizim kadar sağlıklı olmayan,
>bizim
> >>>>kadar güzel olmayan ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak
>durmayı
> >>>>tercih ederiz. Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi yok.
> >>>>Karşılıksız
> >>>>sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar ailemizdendir ne kadar çirkin ne
> >>>>kadar
> >>>>fakir ne kadar engelli olursak olalım. Bu gün yatmadan önceTanrıya
>biraz
> >>>>daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul etmemizi sağlamasını
> >>>>isteyelim ve ne kadar farklı olurlarsa olsunlar onlara karşı daha
> >>>>anlayışlı
> >>>>olabilmeyi isteyelim...

Bana gelen bu maili hepinizle paylaşmak istedim, sevgiler...