kan ve şarabı tadından dahi ayırtedemeyecek kişi olarak

[semihaybars]

kan ve şarabı tadından dahi ayırtedemeyecek kişi olarak, üstüme çökmüş bu su kütlesinin tadını bile alamıyorum. acizlik midir boşvermişlik mi bilinmez, lakin, tatmak eylemini bile sana devretmiş olduğumu farkediyorum bak boğulurken bile.
her geçen saniye dibe bir sıkımlık can daha kaybederek yaklaşıyorum, her geçen saniye hareketlerim biraz daha ağırlaşıyor. ciğerlerimde kalan üç beş baloncuğa bakıyor artık düşüncelerim, ve farkettiysen sadece seni düşünüyorum son nefesimle bile. her saniye bir kaç anı siliniyor hafızamdan, bir kaç yeti uçuveriyor. yavaş yavaş aklımı kaybediyorum. biliyorum evet, birazdan balıklarla konuşmak isteyeceğim, veya belki balık olduğumu düşünmeye başlayacağım. varsın olsun, ben senin yanına geliyorum nasıl olsa, şekil önemli değil.
bak gözlerim de görmemeye başladı artık. nöronlarım birer birer ölüyorlar. tıpkı benim gibi.
ellerimi tut, dokun bana, ruhuma dokun hatta, ölürken sıcaklığını duymak istiyorum.
"alçak" diyecekler ardımdan, hatta "korkak", katlanamadığım için acıyacaklar belki bir avuç zorluğa.
olsun bebeğim. şimdi sen zamanı, sen olmak zamanı. yanına geliyorum artık, kabul et beni