Kal Diyemedim

[RuYa_GuZeLi]

Bir sevda dudağında tutsak kaldı sözlerim
gitme kal diyemedim
uzun kara trenler alıp götürdü seni
hasret boyu uzayan raylarda kaldı gözlerim
bütün insanlar ağladı sen giderken.
bütün istasyonlar göz yaşlarına boğuldu
ince bir duman gibi kaybolup gittin
öldüm, kahroldum
yine de ağlamadım inanki
kahrolası gururum, kahrolası dilim
gitme kal diyemedim
oysa seni sevdiğimi söylememiştim daha
sensiz yaşayamayacağımı
sana aşkımı anlatmamıştım
arkanı dönüp giderken
hıçkırıklar düğümlendi boğazıma
kızdım ,bağırdım , haykırdım
isyan ettim
kilit vurdum ağzıma
yine de seni sevdiğimi söylemedim
kahrolası gururum, kahrolası dilim
kahrolası kalbim
dur gitme diyemedim
gittin ardında sonbahar rüzgarları esti
savruldum oradan oraya yaprak yaprak
yaprak yaprak döküldü hayallerim sokaklara
yağmurlar yağdı üstüme, kimsesizlikler yağdı
bir çocuk üşüdü elleri cebinde
bir gelincik titredi dalında
bir dağ yandı, bir ırmak ağladı
gittin ardından bakakaldım öylece
rüyalarım sende kaldı, umutlarım sende
kızdım ,bağırdım , haykırdım
isyan ettim
yine de söylemedim seni sevdiğimi
kahrolası gururum, kahrolası dilim
gitme kal diyemedim
bir rüzgara açtım kalbimi, bir de sulara
alıp götürsünler diye sevgimi uzaklara
bir tutam sevgiydi yaşam kalbimde
bir yudum hasret oldu
döküldü gözlerimden tane tane
şimdi suları çekildi canağacımın
asitli yağmurlar dökülüyor dallarıma
acılar devşiriyorum düşen her yaprakta
şimdi her gece bekleyişler öldürüyor beni
gelmeyişler eriyişler damla damla
ah! gurbet ah! sen olmasaydın
ayrılık olmasaydı
hasret olmasaydı
ben olmasaydım
aşk olmasaydı
kahrolmasaydım...​