- Katılım
- 31 Ağu 2006
- Mesajlar
- 12,234
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 46
- Cinsiyet:
- erkek
- Nerden:
- izmir
Merhaba, iyi geceler. Umarım mesajlarınızı kontrol ediyorsunuzdur, zira bu akşam ve dün akşam şahit olduğum bazı "rezil" olayları paylaşmak için ulaşabildiğim her yere ulaşma kararı aldım.
Dün gece bir çok yakın bir kız arkadaşım ve ben Harbiye Muhsin Ertuğrul sahnesine tiyatro biletlerimizi çok önceden ayırtmıştık. Oyunumuz saat 20:00'de olduğundan önce Taksim'de bir şeyler yiyip sonrasında da Harbiye'ye yürümeye karar verdik. Her şey iyi hoştu, fakat yolumuzu kesen tinercilerden çok korktuk. 10 adım başı Suriyeliler yolumuzu kesti, tinerciler para istedi. Madem ki Suriyeli vatandaşlara kapımızı açıyoruz, niçin başıboş bırakıyoruz. Lanet ettik. Tinerciler konusunda da belediyelere yaptığımız uyarılar maalesef hiç dikkate alınmadı. Bu akşam da yine Asmalı Mescid mevkiinde zaman geçirip sohbet ettikten sonra yanımıza iki erkek arkadaşımızı çağırdık. Peki neden? ÇÜNKÜ KORKTUK! Korku nedir bilmeyen insanlar yüzünden biz iki DİŞİ olarak onlardan korktuk. Çekindik. Gaziosmanpaşa mevkiinde oturduğumuz için de otobüs kullanacaktık. Saat 22:30 civarı-geç kalmamaya dikkat ederekten/çünkü niye?çünkü yolumuz "KIZ AVCILARI" yüzünden kesilebilirdi- otobüse bindik. 22:30'da Taksim'den hareket eden 55T otobüsü Balat mevkiine geldiğinde otobüsün camları dayakçı bir kocanın yumruklarıyla kırılmak üzereydi. Kocasından kaçmaya çalışan bir kadın, kadına gülen diğer "erkek" yolcular, kapıyı açan ve kocanın binmesini bekleyen bir "şöför" ve şöföre baskı yapıp kapıları kapattırmaya çalışan "kadınlar". Ben hayatımda böyle bir rezalet ve korku görmedim. Polisi aradıyıp acil durum diye bildirdiğimizde bize saatlerce yok efendim plaka, yok efendim otobüs kodu gibi saçma sapan şeyler soruldu. Oysa ki tüm bilgileri vermiştik. Dayakçı koca karısını bir müddet dövmüş. Kadının ağzı yüzü kan içindeydi. Şöför inatla otobüsün kapısını açıyordu-inecek yolcu yoktu- otobüsteki bir grup erkek de bu olaya kahkahalarla gülüyordu. Dayakçı kocanın çektiği bıçaktan bahsetmiyorum bile. Öyle acı ki olanlar. 21 senedir bu şehirde yaşıyorum ama dışarı çıkmaya tövbe ettim. Bir insan polis görünce kaçar mı? Evet efendim İstanbul'daysa kaçar. Lanet olsun erkeklik uzuvlarına. Bir vatandaş cinayet şahitliğinde polisine başvuramaz mı? Hayır efendim, İstanbul'daysa vuramaz! Polis Cuma akşamı daha saat 18:00 sularında Gezi Direnişi yürüyüşçülerini çapraz ateşte bırakacak şekilde konumlanıyorsa, ellerinde gaz fişekleriyle yürüyenleri bekliyorsa, bu İstanbul'da hiç bir bok olmaz. Dilimin sertliğini sinirime verin, artık bir kadın olarak her şey zoruma gitmekte. Umarım mesajımı dikkatlice okur ve yorumlarsınız zira kadın olmak suç, eğlenmek zaten konusu bile açılamayan bir nokta. Üzülmekten ziyade artık sinirlenmekteyim. Elimizden ne gelirse yapalım. Ben bir kadın olarak yaşamak istiyorum.
Dün gece bir çok yakın bir kız arkadaşım ve ben Harbiye Muhsin Ertuğrul sahnesine tiyatro biletlerimizi çok önceden ayırtmıştık. Oyunumuz saat 20:00'de olduğundan önce Taksim'de bir şeyler yiyip sonrasında da Harbiye'ye yürümeye karar verdik. Her şey iyi hoştu, fakat yolumuzu kesen tinercilerden çok korktuk. 10 adım başı Suriyeliler yolumuzu kesti, tinerciler para istedi. Madem ki Suriyeli vatandaşlara kapımızı açıyoruz, niçin başıboş bırakıyoruz. Lanet ettik. Tinerciler konusunda da belediyelere yaptığımız uyarılar maalesef hiç dikkate alınmadı. Bu akşam da yine Asmalı Mescid mevkiinde zaman geçirip sohbet ettikten sonra yanımıza iki erkek arkadaşımızı çağırdık. Peki neden? ÇÜNKÜ KORKTUK! Korku nedir bilmeyen insanlar yüzünden biz iki DİŞİ olarak onlardan korktuk. Çekindik. Gaziosmanpaşa mevkiinde oturduğumuz için de otobüs kullanacaktık. Saat 22:30 civarı-geç kalmamaya dikkat ederekten/çünkü niye?çünkü yolumuz "KIZ AVCILARI" yüzünden kesilebilirdi- otobüse bindik. 22:30'da Taksim'den hareket eden 55T otobüsü Balat mevkiine geldiğinde otobüsün camları dayakçı bir kocanın yumruklarıyla kırılmak üzereydi. Kocasından kaçmaya çalışan bir kadın, kadına gülen diğer "erkek" yolcular, kapıyı açan ve kocanın binmesini bekleyen bir "şöför" ve şöföre baskı yapıp kapıları kapattırmaya çalışan "kadınlar". Ben hayatımda böyle bir rezalet ve korku görmedim. Polisi aradıyıp acil durum diye bildirdiğimizde bize saatlerce yok efendim plaka, yok efendim otobüs kodu gibi saçma sapan şeyler soruldu. Oysa ki tüm bilgileri vermiştik. Dayakçı koca karısını bir müddet dövmüş. Kadının ağzı yüzü kan içindeydi. Şöför inatla otobüsün kapısını açıyordu-inecek yolcu yoktu- otobüsteki bir grup erkek de bu olaya kahkahalarla gülüyordu. Dayakçı kocanın çektiği bıçaktan bahsetmiyorum bile. Öyle acı ki olanlar. 21 senedir bu şehirde yaşıyorum ama dışarı çıkmaya tövbe ettim. Bir insan polis görünce kaçar mı? Evet efendim İstanbul'daysa kaçar. Lanet olsun erkeklik uzuvlarına. Bir vatandaş cinayet şahitliğinde polisine başvuramaz mı? Hayır efendim, İstanbul'daysa vuramaz! Polis Cuma akşamı daha saat 18:00 sularında Gezi Direnişi yürüyüşçülerini çapraz ateşte bırakacak şekilde konumlanıyorsa, ellerinde gaz fişekleriyle yürüyenleri bekliyorsa, bu İstanbul'da hiç bir bok olmaz. Dilimin sertliğini sinirime verin, artık bir kadın olarak her şey zoruma gitmekte. Umarım mesajımı dikkatlice okur ve yorumlarsınız zira kadın olmak suç, eğlenmek zaten konusu bile açılamayan bir nokta. Üzülmekten ziyade artık sinirlenmekteyim. Elimizden ne gelirse yapalım. Ben bir kadın olarak yaşamak istiyorum.