Insana susayan bir şehrin yakarişi

[siηés†ézi]

Güneşin doğumu sancılı,
Beton ormanları deliyor zehir gibi...
Yosma kaldırımlar var ıslak vücutlu
Nice adımların ayak altı olmuş
Yerle bir...

Bank aralarına birikmiş ’bekleyişler’.
’Gelecek zamanlı yeminler’ kalmış
Yankılarda.
Şimdilerde ıslak ekmekler küflenmiş
Kuşların bile terk ettiği bu çatısız diyarda.

Gözyaşının ucuza satıldığı bu şehir
Buz tutmuş ağlamaktan.
Kabuk bağlamamış yarası,nemli
Kırmızı yağar yağmurları
Kan kokan bulutlardan...

Evlere misafir olmuş ’sessizlik’
İkindi çayında demleniyor...
Bahçelerin tekli koltuklarına
Gri kediler kurulmuş
Kirli...

Yarı dışarıda cam kenarı saksıları
İntihara meyilli...
Kahverengi olmanın azabında
Kuru topraktan dileniyor güneşi.

Topuk sesine kızgın değil bu şehir
Aksi ihtiyarların
Acemi sevişmelere sopa atmalarını özlemiş
Sözleriyle.
Toprağına umut ekiyor sokak aralarının
Belki bir yürek
Filizlenir diye...



Nurhan Ulukan

 

[HanifMüslüman]

İçeriği görmek için üye girişi yapınız.

 

[endofdays]

İçeriği görmek için üye girişi yapınız.

 

[Eski Üyeler]

İçeriği görmek için üye girişi yapınız.