- Katılım
- 8 Mar 2006
- Mesajlar
- 21,643
- Beğeni puanı
- 11
- Puanları
- 38
- Yaş
- 43
- Cinsiyet:
- bayan
- Nerden:
- istanbul
.......Yabanıl hayatın güncesi gibiydi yitip giden ömrünün tamamı.. Kötü kalplerin yaman aşinalığından bıkıp usanmış, sevgisizlikten çırpınan, çırpındıkca yapay mutlulukların içine gömülen ömürleri görmüştü hayat yolculuğunda..! Bir kapıdan girip öbür kapıdan umarsızca çıkanları tanımıştı..Anlaşılmaz ömürler, garip duygular duyumsamıştı, duyumsamasına da, kendi mahşeri kalabalıkta hisetiği yalnızlıktan, içini bir mum alevi gibi usulca ve biteviye yakan o kordan, penceresiz bir yudum ışıksız yılarından büyük değildi hiç biri...
Yazmıştı ömrü boyunca her konuda, Hayatını anlamlı kılan, içindeki koskocaman dolduramaz boşluğunu bir nebze olsun gölgeleyen yazılarını çok severdi..Yazılarını hatırladı birden..o kum taneciklerinin sonsuzluğuna benzeyen hiç bitmeyen yazılarını..Masumiyetin sembolü yazılarını..hayatın en masum yüzünü..Hepsini yüreğinin sesiyle kalemin kıvraklığı ve duygularıyla harmanlayarak yazmıştı..Birde şiirleri vardı, bereketli yağmur gibi insanların üzerlerine serpiştirdiği..Gülümsedi...Ne kadar değişik olduğunu farketti birden..!!
Evet herkezden farklıydı o biliyordu, koskocaman bir klasiğin, içinde mücevher gibi farklı..! Hayatın meşaketlerini bu kadar dert edişi, mutluluk ve sevgi yolunda bu kadar inatla yürümesi, Sonbaharda bir ulu çınarın altından geçerken önüne düşüveren gümüş renkli yaprakların utangaçlığına üzülmesi bundan değilmiydi..!Evet farklıydı o..bu yüzden çevresindeki sahte gülücüklü yüzlerce insanda dahil olmak üzere kendisini kimsenin anlamadığını düşünüyordu..! Bu yüzden insanlardan anlayış beklerken, kabalık görüp sinirlenerek çekilmez oluyordu..
Etrafından geçen o anlamsız suratlara baktı bir müdet..Onlara asıl çekilmez sizlersiniz diye haykırmak istedi..! Sevgi denilince insanı dünyadan koparması gerektiğini, sevginin ancak bu şekilde sevgi olabileceğini bilemesiniz..O hep özlediğiniz mutluluğun beklenmedik bir anda insanı kuşatıvermesini siz anlayamasınız diye haykırmak istedi amma yapamadı...! Çünkü insanlarla iletişiminde sahte bir maske takarak şaklabanlık yapmasını sevmiyordu..Yine serseriliği tutmuştu..İçindeki o uslanmaz nature ruh uyanmıştı bir kere, küçümsercesine sahte dünyaya baktı ve sanal dünyanın kapısından kendi gercek dünyasına adım attı..İçi birden huzur dolmuştu..Pencereye gitti ve dışarıya bakarak hepinizin canı cehenemme diye fısıldadı..Hışımla perdeyi çekti..Arkasına dokunan bir minik elin sıcaklığı yüzündeki gülümsemeyi geri getirmişti..Gercek sevgiyi sarıp sarmalayarak derin derin kokladı..
Ne kadar özlemişti bu bebeksi kokuyu..ve etrafındaki iki tomurcuğunu..O analşılmaz dünyanın belkide en doğal gerçeğiydi..!!Serseri ve dürüst...!!Su gibi duru ve anlaşılır..!!!!!Peki anlayabilen....??
Yazmıştı ömrü boyunca her konuda, Hayatını anlamlı kılan, içindeki koskocaman dolduramaz boşluğunu bir nebze olsun gölgeleyen yazılarını çok severdi..Yazılarını hatırladı birden..o kum taneciklerinin sonsuzluğuna benzeyen hiç bitmeyen yazılarını..Masumiyetin sembolü yazılarını..hayatın en masum yüzünü..Hepsini yüreğinin sesiyle kalemin kıvraklığı ve duygularıyla harmanlayarak yazmıştı..Birde şiirleri vardı, bereketli yağmur gibi insanların üzerlerine serpiştirdiği..Gülümsedi...Ne kadar değişik olduğunu farketti birden..!!
Evet herkezden farklıydı o biliyordu, koskocaman bir klasiğin, içinde mücevher gibi farklı..! Hayatın meşaketlerini bu kadar dert edişi, mutluluk ve sevgi yolunda bu kadar inatla yürümesi, Sonbaharda bir ulu çınarın altından geçerken önüne düşüveren gümüş renkli yaprakların utangaçlığına üzülmesi bundan değilmiydi..!Evet farklıydı o..bu yüzden çevresindeki sahte gülücüklü yüzlerce insanda dahil olmak üzere kendisini kimsenin anlamadığını düşünüyordu..! Bu yüzden insanlardan anlayış beklerken, kabalık görüp sinirlenerek çekilmez oluyordu..
Etrafından geçen o anlamsız suratlara baktı bir müdet..Onlara asıl çekilmez sizlersiniz diye haykırmak istedi..! Sevgi denilince insanı dünyadan koparması gerektiğini, sevginin ancak bu şekilde sevgi olabileceğini bilemesiniz..O hep özlediğiniz mutluluğun beklenmedik bir anda insanı kuşatıvermesini siz anlayamasınız diye haykırmak istedi amma yapamadı...! Çünkü insanlarla iletişiminde sahte bir maske takarak şaklabanlık yapmasını sevmiyordu..Yine serseriliği tutmuştu..İçindeki o uslanmaz nature ruh uyanmıştı bir kere, küçümsercesine sahte dünyaya baktı ve sanal dünyanın kapısından kendi gercek dünyasına adım attı..İçi birden huzur dolmuştu..Pencereye gitti ve dışarıya bakarak hepinizin canı cehenemme diye fısıldadı..Hışımla perdeyi çekti..Arkasına dokunan bir minik elin sıcaklığı yüzündeki gülümsemeyi geri getirmişti..Gercek sevgiyi sarıp sarmalayarak derin derin kokladı..
Ne kadar özlemişti bu bebeksi kokuyu..ve etrafındaki iki tomurcuğunu..O analşılmaz dünyanın belkide en doğal gerçeğiydi..!!Serseri ve dürüst...!!Su gibi duru ve anlaşılır..!!!!!Peki anlayabilen....??