- Katılım
- 20 Kas 2005
- Mesajlar
- 73,735
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 36
İstanbul Uyanınca;
İstanbul, uyanmaya başlar yavaş yavaş,
Gökyüzü, renk cümbüşüdür.
Gökkuşağı bile kıskanır onu.
İlk, kuşların sesi duyulur,
Yemyeşil ağaçlar arasından.
Martılar, kanat çırpar maviliklere,
Kanat çırpışları duyulur.
En parlak yıldız bile, görünmez olur.
Ay gökyüzünde pırıl pırıl parlar,
Günün son dakikalarını yaşıyordur.
Geçen her bir saniye, gündüze yakındır.
Kızıllıklar yerini maviye bırakır.
Gökyüzü de deniz gibi mavidir artık.
Kuş cıvıltıları ile, insanlar tatlı uykularından uyanmıştır.
Lambalar yanar, sokaklar dolar.
Çiğ damlaları, açmış güllerin üstündedir artık.
Kalkan ilk vapurun sesi duyulur.
Köpükler arasında vapur ilerledikçe,
Kıyı, görünmez bir ufuktur.
İlk yolcularını iskeleye bırakır,
İnsanlar, hayata karışmıştır artık.
Gülen Şahin
İstanbul, uyanmaya başlar yavaş yavaş,
Gökyüzü, renk cümbüşüdür.
Gökkuşağı bile kıskanır onu.
İlk, kuşların sesi duyulur,
Yemyeşil ağaçlar arasından.
Martılar, kanat çırpar maviliklere,
Kanat çırpışları duyulur.
En parlak yıldız bile, görünmez olur.
Ay gökyüzünde pırıl pırıl parlar,
Günün son dakikalarını yaşıyordur.
Geçen her bir saniye, gündüze yakındır.
Kızıllıklar yerini maviye bırakır.
Gökyüzü de deniz gibi mavidir artık.
Kuş cıvıltıları ile, insanlar tatlı uykularından uyanmıştır.
Lambalar yanar, sokaklar dolar.
Çiğ damlaları, açmış güllerin üstündedir artık.
Kalkan ilk vapurun sesi duyulur.
Köpükler arasında vapur ilerledikçe,
Kıyı, görünmez bir ufuktur.
İlk yolcularını iskeleye bırakır,
İnsanlar, hayata karışmıştır artık.
Gülen Şahin