- Katılım
- 11 Haz 2006
- Mesajlar
- 14,951
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Cinsiyet:
- erkek
- Nerden:
- istanbul
[Görsel erişilemez]
Her iki takım da kupanın bu turundaki işlerini bitirmişlerdi. Fenerbahçe’nin gruptaki birinciliği, İstanbul Belediyespor’un elenmesi kesinleşmişti. Bu durumda yapacak en akılcı iş futbolun eğlencesini ön plana çıkarmak olmalıydı.
Belki İstanbul Atatürk Olimpiyat Stadı’nın tribünleri boştu. Ama televizyon başındaki milyonların beklentisi iyi bir şeyler seyretmekti. Takımlar da onu yaptılar. Zico ve Abdullah Avcı’nın takımlarına yansıttıkları kişilikleri gibi barışçı ama disiplinden hiç geri kalmayan bir futbol gösterisi ortaya kondu.
İlginçtir, bu gösterinin baş sanatçısı attığı erken gollerle rakibin gardının düşmesini sağlayan Deivid oldu. Kendisini bir türlü bize beğendiremeyen Deivid’i dün başrole çıkaran attığı goller dışında çok başka şeylerdi. Brezilyalı futbolcu topu adeta ayaklarıyla okşayarak oynuyor. İkinci goldeki top takibi, fırsatçılığı ve gol vuruşu mükemmeldi. Evet, Volkan Koçaloğlu bu pozisyonda büyük hata yaptı. Ama Fenerbahçe’nin serinkanlı adamı, neredeyse orta yuvarlağın oralardan kovaladığı topu önce kafasıyla öne indirdi. Sonra sadece bir kez ayağıyla düzeltti. Golle sonuçlanan üçüncü hareketi adeta futbolcu kardeşlerine “dokunuşun” nasıl verileceğini gösterir gibiydi. Hepsinden ilginci ise rakibin tüm kornerlerinde Deivid’in ön direkte topu karşılaması, yani savunma disipliniydi.
Can Arat’ın kırmızı kart görmesine neden olan savunma hatası üçlemenin sadece birisiydi. Fenerbahçe’nin yerleşmesinde dün bir başkalık seziliyordu. Bana göre Zico, Uğur Boral’ı soldan ileri sık sık fırlatarak kafasındaki 3-5-2 ruhunun denemesini yaptı. Sağdaki Serkan, önünde Mehmet Yozgatlı olunca hiç sırıtmadı. Kemal forma şansı buldu, Semih de. Elbette Semih nöbetçi golcülüğünü yapacaktı. Fenerbahçe’de hiçbir futbolcunun kendini yedeklik ruhuna kaptırarak bırakmaması çok iyi. Sezona da hazır göründüler.
Her iki takım da kupanın bu turundaki işlerini bitirmişlerdi. Fenerbahçe’nin gruptaki birinciliği, İstanbul Belediyespor’un elenmesi kesinleşmişti. Bu durumda yapacak en akılcı iş futbolun eğlencesini ön plana çıkarmak olmalıydı.
Belki İstanbul Atatürk Olimpiyat Stadı’nın tribünleri boştu. Ama televizyon başındaki milyonların beklentisi iyi bir şeyler seyretmekti. Takımlar da onu yaptılar. Zico ve Abdullah Avcı’nın takımlarına yansıttıkları kişilikleri gibi barışçı ama disiplinden hiç geri kalmayan bir futbol gösterisi ortaya kondu.
İlginçtir, bu gösterinin baş sanatçısı attığı erken gollerle rakibin gardının düşmesini sağlayan Deivid oldu. Kendisini bir türlü bize beğendiremeyen Deivid’i dün başrole çıkaran attığı goller dışında çok başka şeylerdi. Brezilyalı futbolcu topu adeta ayaklarıyla okşayarak oynuyor. İkinci goldeki top takibi, fırsatçılığı ve gol vuruşu mükemmeldi. Evet, Volkan Koçaloğlu bu pozisyonda büyük hata yaptı. Ama Fenerbahçe’nin serinkanlı adamı, neredeyse orta yuvarlağın oralardan kovaladığı topu önce kafasıyla öne indirdi. Sonra sadece bir kez ayağıyla düzeltti. Golle sonuçlanan üçüncü hareketi adeta futbolcu kardeşlerine “dokunuşun” nasıl verileceğini gösterir gibiydi. Hepsinden ilginci ise rakibin tüm kornerlerinde Deivid’in ön direkte topu karşılaması, yani savunma disipliniydi.
Can Arat’ın kırmızı kart görmesine neden olan savunma hatası üçlemenin sadece birisiydi. Fenerbahçe’nin yerleşmesinde dün bir başkalık seziliyordu. Bana göre Zico, Uğur Boral’ı soldan ileri sık sık fırlatarak kafasındaki 3-5-2 ruhunun denemesini yaptı. Sağdaki Serkan, önünde Mehmet Yozgatlı olunca hiç sırıtmadı. Kemal forma şansı buldu, Semih de. Elbette Semih nöbetçi golcülüğünü yapacaktı. Fenerbahçe’de hiçbir futbolcunun kendini yedeklik ruhuna kaptırarak bırakmaması çok iyi. Sezona da hazır göründüler.