- Katılım
- 8 Mar 2006
- Mesajlar
- 21,643
- Beğeni puanı
- 11
- Puanları
- 38
- Cinsiyet:
- bayan
- Nerden:
- istanbul
Aşkın Özünü bilmeden aşk yaşanmaz.
Bizler milletçe çok duygulu ve zayıf yanlarımız olduğundan hep birşeylere bağlanma gereği duyan bir yapıya sahibiz. Eksiklerimizi kapatan birşeyler veya birileri ise hemen hayatımızın odak noktası oluveriyor. O eksiği kabullenmek değilde kapatmak uğruna kendimizi o şeye teslim ediveriyoruz hemen. Dahası kendimizi onunla ifade etmeye çalışıyoruz. Ve bu bağımlılığa da çoğu kez aşk diyoruz.
Aşk hassas bir konudur arkadaşlar. Olgunluk gerektirir.
Bu arada küçük bir alıntı da yapmadan geçemeyeceğim.
Beğenen sahip olmak ister…
Seven ise sevdiğinde yok olur; fedâ eder her şeyi sevdiği uğruna!.
Sevince, yanlızca sevdiğin için yaşamak istersin!.Yalnızca yanında olmak, yalnızca onun olmak, yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin! Sevdiğin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana, onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!… Yakınlık bile uzak gelir sana!…Sen kaybolursun, sende; sevdiğin kalır yalnızca, beyninde!..Onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir, onun diliyle konuşmaya başlarsın!. Gözün ondan başkasını görmez, kulağın ondan başkasını duymaz, elin ondan başkasına uzanmaz olur!.Her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasını istersin!… Bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir rûh, tek bir şuur olmayı dilersin!.Sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiğinde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kaşında-gözünde, yüzünde-dilinde sevdiğini görürler de, “sen o olmuşun” derler!
...
Bizler milletçe çok duygulu ve zayıf yanlarımız olduğundan hep birşeylere bağlanma gereği duyan bir yapıya sahibiz. Eksiklerimizi kapatan birşeyler veya birileri ise hemen hayatımızın odak noktası oluveriyor. O eksiği kabullenmek değilde kapatmak uğruna kendimizi o şeye teslim ediveriyoruz hemen. Dahası kendimizi onunla ifade etmeye çalışıyoruz. Ve bu bağımlılığa da çoğu kez aşk diyoruz.
Aşk hassas bir konudur arkadaşlar. Olgunluk gerektirir.
Bu arada küçük bir alıntı da yapmadan geçemeyeceğim.
Beğenen sahip olmak ister…
Seven ise sevdiğinde yok olur; fedâ eder her şeyi sevdiği uğruna!.
Sevince, yanlızca sevdiğin için yaşamak istersin!.Yalnızca yanında olmak, yalnızca onun olmak, yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin! Sevdiğin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana, onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!… Yakınlık bile uzak gelir sana!…Sen kaybolursun, sende; sevdiğin kalır yalnızca, beyninde!..Onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir, onun diliyle konuşmaya başlarsın!. Gözün ondan başkasını görmez, kulağın ondan başkasını duymaz, elin ondan başkasına uzanmaz olur!.Her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasını istersin!… Bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir rûh, tek bir şuur olmayı dilersin!.Sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiğinde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kaşında-gözünde, yüzünde-dilinde sevdiğini görürler de, “sen o olmuşun” derler!
...