Ali Yüksel

[serzenis]

Ağlama Anne

Annemi görüyorum…
Sonbahar yapraklarında kollarına almış beni,
Annemi görüyorum…
Gözünden kan damlıyor hasret çeken yüreğime,
Sevda fışkırıyor üzerime.
Annemi görüyorum…
Bir elinde oyalı bir yazma;
Hıçkırıkları karışıyor ağustos böceklerinin şen seslerine…
Annemi görüyorum,
Bembeyaz saçları,
Elinde bir tutam karanfil,
Yağmuru kovan yakarışları,
Güneşle arkadaş olmuş bakışları…
Annemi görüyorum…
Yalnızlığının ortasında,
Ağlamaklı…
Yüzüme kan damlıyor göz yaşı niyetine.
Kırılan umutlar yerini rüzgara bırakıyor.
Annemi görüyorum…
Sonbahar yapraklarında kucaklıyor beni...
Sıkıca, hiç bırakmamacasına…
Hasretlik çökmüş yüreğine,
Yüzünde özlem çizgileri...
Bir kendi kalmış, bir temelsiz umutları,
Bırakmıyor ellerimi…
Sanki hiç ölmemiş, onu terk etmemişim gibi...
Zaman geldi diyorum gitmem gerek..
Ağlamaklı gözleri kopmadan donmuş üzerimde.
Gitme çığlıkları atıyor içinde,
Biliyorum…
O an ben sonu yaşıyorum...

Ali Yüksel