- Katılım
- 13 Ağu 2007
- Mesajlar
- 12,790
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Cinsiyet:
- erkek
- Nerden:
- adana
A gülüm
Aşk şerbetin içerek gönülden sevdim seni
Sevmeyerek hançerle vurma güzelim beni
Yıllar oldu, sakladın al yanakta buseni
Olur mu bu kalpsizlik, söyle bana a gülüm
Senin için başımı ateşlere atmışın
Dayanılmaz aşkını hep kalbimde tutmuşum
Manalı bakan gözden kanlı yaş akıtmışım
Ebedi akmasını ister misin a gülüm?
Kalpte temel bağlamış aşılmaz aşk sınırı
Daha çok gencim amma, sanki hayatım yarı
Ateşlendim, yanarım, seyrime dalsan bari
Boşaltsan denizleri sönmez artık a gülüm.
Kurduğum hayallerde bütün seni yaşattım
Hiç farkında olmadan bu çılgın aşka çattım
Gece rüyalarımda, dost göründün, aldattın
Kara günde dost olmak istemedin a gülüm.
Hiç aklımdan çıkmıyor,rüyamdaki gülüşün
Unutulur şey değil, hayalimde duruşun
Şu yaralı kalbime hançerleri vuruşun
İnsafsızlık değil mi anla bunu a gülüm.
Hayatın enginine dalıyordum rüyamda
Mesut bir gün yaşayıp coşuyordum bu anda
Bir cennet görüyordum, çevremde her yanımda
O cennetin hurisi yalnız sendin a gülüm
Bir motora binmiştik, giderken adalara
Candan önem vermiştik, eski hatıralara
Dünyalar versem azdır, o tatlı anılara
O tatlı günlerimi unutamam a gülüm.
Bitti tatlı anılar, uyandım,sona erdi
Aşk denen viranede, baykuşlar ötüverdi
Dermansız bir hastayım sebebi özlemindi
Aşkından hastalandım gidiyorum a gülüm.
Son yolcuyum göründe bakayım doya,doya
Son olarak dalayım senle derin uykuya
Eller sahip olmuşlar sendeki selvi boya
Muradına ermeyen aşık oldum a gülüm
Ahmet Tanır
Acap neden dost değiliz bize biz
Acep neden dost değiliz,bize,biz
Sözümüz bir başka,başka zikrimiz
Bizi yönetmiyor kendi fikrimiz
İ.M.F. ye bağlanmışız kalmışız
Düşman olur, dostça selam verdiğim
Beni şok ediyor,görüp bildiğim
Arap saçı gibi, her şey kördüğüm
Kaplumbağa hızı bir yol almışız
Her gün çoğalıyor insanlık kaybı
Küçüğe sevgi yok,büyüğe saygı
Düşünen kafamı,almış bir kaygı
Olup bitenlere şaşıp kalmışız
Ermez böyle selamete başımız
Keder,dert,üzüntü, oldu aşımız
Çirkef emellere hizmet işimiz
Ateşe sokulan maşa olmuşuz
Oluşur mu,düşünceye de hürmet
Kaç yıl bunu özleyecek bu millet
Akılsız baş bize, en büyük illet
Acı kazanında pişer olmuşuz
Sorunlar hücuma geçtiler birden
Şu gönlümüz sıyrılır mı kederden
Kalkmaz bu gidişle sırtımız yerden
Sorma sonumuzu hep tuşa gelmişiz
Cemiyet içinde bir yerimiz yok
Doğrular azaldı,namert ise çok
Övünçle sunacak eserimiz yok
Bunca yıl dünyada, düşe dalmışız
Hep emanet edilmişiz Allah’a
Mağdur’i doğruyu söyler vallaha
Bulunmadı kurtaracak bir deha
Dolunu yerine boşu bulmuşuz
Ahmet Tanır
Acılar
Hoş görü ile bakıyorum hayata
Hataları iyi niyetle karşılıyorum
Hep iyimser düşünüyorum
İyi yönleri ile değerlendiriyorum
Yinede hafiflemiyor kederim
Gün güne artıyor endişelerim
Nedenleri çözemiyor
Üzülüyorum.
Kahrediyorum kendi kendime
Kişiler var, nasihat dan almıyor
Kişiler var, bir kenarda kalmıyor,
Yetkililer mahiyetine hakim olmuyor
Siyasi isteklere karşı koyamıyor
Olmuyor
Olmuyor
Olmuyor
Acılarla dolmuş gönlümüz
Yüklenmişiz acıları
Acılar baş tacı olmuş
Sinelere gelip oturmuş
Kovsam kovulmuyor
Acılar karın doyurmuyor.
Ahmet Tanır
Acımazlar gurbet ilde
Acımazlar, gurbet ilde, yad ele
Gurbete git,birde, garip ol hele
Çırpınman,didinmen, hepsi nafile
Sen gidersin,çile gelir, dert gelir
Yılların sonunda bir hasret gelir.
Tanıyanın olmaz,dostun bulunmaz
Serilip yatacak,postun bulunmaz
Artık bir amacın, bir kastın olmaz
Düşündükçe, keder gelir, dert gelir
Artık geri dönmek bile,zor gelir
Bir topluma, üye bile yapmazlar
Zaten gülmemişsin,hiç ağlatmazlar
Düşersen, elinden bile tutmazlar
Ağladıkça sel misali, yaş gelir
Hatırına sıla gelir, eş gelir.
İstersin ki,annen açsın kucağın
Baban, şefkat ile donatsın bağın
Olsun dersin, belirli bir otağın
Dersin amma, köhne hayat ters gelir
Sonu görünmeyen hicran,yas gelir.
Kara günde, kara yaslı olursun
Kederlenir, ele kalem alırsın
Bir mektup yazarsın, oyalanırsın
Mektubuna cevap bile, boş gelir
Ahenk ile meçhulden bir, ses gelir
Haline hiç yazık diyen bulunmaz
Çok çekti de,ezik diyen bulunmaz
Bahtı kara, yazık diyen bulunmaz
Beklenmedik anda, sadık dost gelir
Ecel ruhun, toprak canını alır.
Ahmet Tanır
Aciz insanlarız hepimiz
Aciz insanlarız hepimiz
Zamanı tutamayacak kadar.
Zevksiz insanlarız her birimiz
Çalışmaktan haz duymayacak kadar.
Korkağız, inkar edemeyiz
Bilgiden kaçacak kadar.
Tembeliz
O derece sorumsuz,o derece günahkar
İşten kaçacak kadar.
O derece duygusuz,o derece hissiziz
Gülüşlerde ızdırabı anlamayacak kadar.
Gaflet bir yorgan gibi serilmiş üstümüze
Bir birimize gülecek kadar.
Beyaz bayrak sallamışız tembellik ordusuna
Azimsiz olacak kadar.
İnsanım derken utanıyorum
Sorumsuzluk içinde teslim olduk tabiata
Yuh çekilecek kadar
Ahmet Tanır
Aşk şerbetin içerek gönülden sevdim seni
Sevmeyerek hançerle vurma güzelim beni
Yıllar oldu, sakladın al yanakta buseni
Olur mu bu kalpsizlik, söyle bana a gülüm
Senin için başımı ateşlere atmışın
Dayanılmaz aşkını hep kalbimde tutmuşum
Manalı bakan gözden kanlı yaş akıtmışım
Ebedi akmasını ister misin a gülüm?
Kalpte temel bağlamış aşılmaz aşk sınırı
Daha çok gencim amma, sanki hayatım yarı
Ateşlendim, yanarım, seyrime dalsan bari
Boşaltsan denizleri sönmez artık a gülüm.
Kurduğum hayallerde bütün seni yaşattım
Hiç farkında olmadan bu çılgın aşka çattım
Gece rüyalarımda, dost göründün, aldattın
Kara günde dost olmak istemedin a gülüm.
Hiç aklımdan çıkmıyor,rüyamdaki gülüşün
Unutulur şey değil, hayalimde duruşun
Şu yaralı kalbime hançerleri vuruşun
İnsafsızlık değil mi anla bunu a gülüm.
Hayatın enginine dalıyordum rüyamda
Mesut bir gün yaşayıp coşuyordum bu anda
Bir cennet görüyordum, çevremde her yanımda
O cennetin hurisi yalnız sendin a gülüm
Bir motora binmiştik, giderken adalara
Candan önem vermiştik, eski hatıralara
Dünyalar versem azdır, o tatlı anılara
O tatlı günlerimi unutamam a gülüm.
Bitti tatlı anılar, uyandım,sona erdi
Aşk denen viranede, baykuşlar ötüverdi
Dermansız bir hastayım sebebi özlemindi
Aşkından hastalandım gidiyorum a gülüm.
Son yolcuyum göründe bakayım doya,doya
Son olarak dalayım senle derin uykuya
Eller sahip olmuşlar sendeki selvi boya
Muradına ermeyen aşık oldum a gülüm
Ahmet Tanır
Acap neden dost değiliz bize biz
Acep neden dost değiliz,bize,biz
Sözümüz bir başka,başka zikrimiz
Bizi yönetmiyor kendi fikrimiz
İ.M.F. ye bağlanmışız kalmışız
Düşman olur, dostça selam verdiğim
Beni şok ediyor,görüp bildiğim
Arap saçı gibi, her şey kördüğüm
Kaplumbağa hızı bir yol almışız
Her gün çoğalıyor insanlık kaybı
Küçüğe sevgi yok,büyüğe saygı
Düşünen kafamı,almış bir kaygı
Olup bitenlere şaşıp kalmışız
Ermez böyle selamete başımız
Keder,dert,üzüntü, oldu aşımız
Çirkef emellere hizmet işimiz
Ateşe sokulan maşa olmuşuz
Oluşur mu,düşünceye de hürmet
Kaç yıl bunu özleyecek bu millet
Akılsız baş bize, en büyük illet
Acı kazanında pişer olmuşuz
Sorunlar hücuma geçtiler birden
Şu gönlümüz sıyrılır mı kederden
Kalkmaz bu gidişle sırtımız yerden
Sorma sonumuzu hep tuşa gelmişiz
Cemiyet içinde bir yerimiz yok
Doğrular azaldı,namert ise çok
Övünçle sunacak eserimiz yok
Bunca yıl dünyada, düşe dalmışız
Hep emanet edilmişiz Allah’a
Mağdur’i doğruyu söyler vallaha
Bulunmadı kurtaracak bir deha
Dolunu yerine boşu bulmuşuz
Ahmet Tanır
Acılar
Hoş görü ile bakıyorum hayata
Hataları iyi niyetle karşılıyorum
Hep iyimser düşünüyorum
İyi yönleri ile değerlendiriyorum
Yinede hafiflemiyor kederim
Gün güne artıyor endişelerim
Nedenleri çözemiyor
Üzülüyorum.
Kahrediyorum kendi kendime
Kişiler var, nasihat dan almıyor
Kişiler var, bir kenarda kalmıyor,
Yetkililer mahiyetine hakim olmuyor
Siyasi isteklere karşı koyamıyor
Olmuyor
Olmuyor
Olmuyor
Acılarla dolmuş gönlümüz
Yüklenmişiz acıları
Acılar baş tacı olmuş
Sinelere gelip oturmuş
Kovsam kovulmuyor
Acılar karın doyurmuyor.
Ahmet Tanır
Acımazlar gurbet ilde
Acımazlar, gurbet ilde, yad ele
Gurbete git,birde, garip ol hele
Çırpınman,didinmen, hepsi nafile
Sen gidersin,çile gelir, dert gelir
Yılların sonunda bir hasret gelir.
Tanıyanın olmaz,dostun bulunmaz
Serilip yatacak,postun bulunmaz
Artık bir amacın, bir kastın olmaz
Düşündükçe, keder gelir, dert gelir
Artık geri dönmek bile,zor gelir
Bir topluma, üye bile yapmazlar
Zaten gülmemişsin,hiç ağlatmazlar
Düşersen, elinden bile tutmazlar
Ağladıkça sel misali, yaş gelir
Hatırına sıla gelir, eş gelir.
İstersin ki,annen açsın kucağın
Baban, şefkat ile donatsın bağın
Olsun dersin, belirli bir otağın
Dersin amma, köhne hayat ters gelir
Sonu görünmeyen hicran,yas gelir.
Kara günde, kara yaslı olursun
Kederlenir, ele kalem alırsın
Bir mektup yazarsın, oyalanırsın
Mektubuna cevap bile, boş gelir
Ahenk ile meçhulden bir, ses gelir
Haline hiç yazık diyen bulunmaz
Çok çekti de,ezik diyen bulunmaz
Bahtı kara, yazık diyen bulunmaz
Beklenmedik anda, sadık dost gelir
Ecel ruhun, toprak canını alır.
Ahmet Tanır
Aciz insanlarız hepimiz
Aciz insanlarız hepimiz
Zamanı tutamayacak kadar.
Zevksiz insanlarız her birimiz
Çalışmaktan haz duymayacak kadar.
Korkağız, inkar edemeyiz
Bilgiden kaçacak kadar.
Tembeliz
O derece sorumsuz,o derece günahkar
İşten kaçacak kadar.
O derece duygusuz,o derece hissiziz
Gülüşlerde ızdırabı anlamayacak kadar.
Gaflet bir yorgan gibi serilmiş üstümüze
Bir birimize gülecek kadar.
Beyaz bayrak sallamışız tembellik ordusuna
Azimsiz olacak kadar.
İnsanım derken utanıyorum
Sorumsuzluk içinde teslim olduk tabiata
Yuh çekilecek kadar
Ahmet Tanır
