- Katılım
- 15 Ocak 2005
- Üye No:
- 1
- Mesajlar
- 238,099
- Beğeni puanı
- 2
- Puanları
- 38
- Nerden:
- secilmemis
Agroztijler
Esirinim baştan başa sen olmuşum
Sarhoşum kırılmışım kaybolmuşum
Radyoda başka alemlerin sarhoşluğunda
Afyonlandırılmış bir şarkıda senleşmişim
Sevmelerin nerde aşk ecesi sevmelerin
Uykumu bin paraça bölen sevmelerin
Nerde elimin nasırına takılı saçların
Alnımın şakağından vuran gözlerin nerde
Nereye gidiyorsun kardeş bensiz ve yalnız
Almışsın eline valizini dudağında sarma tütün sigaranı tüttüre tüttüre
Ve hayatın ufuklarına doğru hemde
Zelil bir güneş doğar inceden
Arkada hayınsı çıyansı bir karanlık
Tren raylara çoktan ısındı gidiyor sensiz bensiz ve bizsiz
Cehennem yürekli adam
Eskilerin babacan adamı
Levent oğlu celal
Azgınlığına yürek mi dayanır babacan
Londranın seni ki londranın belalı çocuğu yerini yurdunu kuramamış bir asi
Yılmaz Miroğlu
Gittim..
ben seni bir gece vakti
huysuz bir kenar mahallesinde
karanlık bir kuytuya
attımda gittim
ben seni bir kadir gecesi
Rüstem dayının meyhanesinde
devletin tekel rakısıyla
bir balyoz gibi kafama gömüpte gittim
ben seni memleketimin
en ücra köşelerinde
tırpana sarılı nasırlı ellere
veripte gittim
ben seni kerbela çölünün
en kızgın kumlarında
damla suya hasret ozanın heybesine
koyupta gittim
ben
sana
öldümde
gittim.
Yılmaz Miroğlu
Gülüm
sen daha dünkü çeltek
acemi bir çobansın gülüm
kurda kuşa yem ettin
talan ettin ziyan ettin gençliğimi
Yılmaz Miroğlu
Kurban Olduğum
Ey beyaz gülüm
Saçlarını meltemlerden mi çaldın
Ey ürkek bakan ceylanım
Gözlerini semalardan mı aldın
Ey gözlerimin nuru
Ey kalbimin suru
Ey menekşe kokan cennet yarim
Sana bakmak na-mümkündür
Gözlerim kamaşır
Seni sevmek ne demek
Kalbim sana beyandır
Ben seni gördüm göreli
Sana ben şal oldum
Sana ben lal oldum
Ben sana kurban oldum
Aşkınla yanıp kül oldum
Lahzana deli divane oldum
Af eyle şu yılmaz kulunu
Seni anlatmak na-mümkündür
Tek zerrene kalem gerek
Zem zem kokan sevdam
Seni anlatmaya ömür gerek
Yılmaz Miroğlu
Sen...
sen herşeyinle aşk
herşeye aşık şairin kaleminden dükülmüş şiir
dalından sökülmüş gülsün
sen bir ananın evladına kollarının halkalanışı
sen bir çocuğun dünyaya baktığı pembe bakışı
sen göçerler heybesinde öyle taptaze bir gül
sen böylesine melül öylesine bir gül
sen daha kışı görmemiş
bahardan bahara kaçışan
kumrular gibi bakışan
gülüstandan bir gülsün
sen umut gebesi yalnızlıklara hercai gül
gül ki özgürlüğe kurulmuş barikalar
sulara sarılmış olan kollar
sana gelmemde engel olan dağlar gömülsün
Yılmaz Miroğlu
Esirinim baştan başa sen olmuşum
Sarhoşum kırılmışım kaybolmuşum
Radyoda başka alemlerin sarhoşluğunda
Afyonlandırılmış bir şarkıda senleşmişim
Sevmelerin nerde aşk ecesi sevmelerin
Uykumu bin paraça bölen sevmelerin
Nerde elimin nasırına takılı saçların
Alnımın şakağından vuran gözlerin nerde
Nereye gidiyorsun kardeş bensiz ve yalnız
Almışsın eline valizini dudağında sarma tütün sigaranı tüttüre tüttüre
Ve hayatın ufuklarına doğru hemde
Zelil bir güneş doğar inceden
Arkada hayınsı çıyansı bir karanlık
Tren raylara çoktan ısındı gidiyor sensiz bensiz ve bizsiz
Cehennem yürekli adam
Eskilerin babacan adamı
Levent oğlu celal
Azgınlığına yürek mi dayanır babacan
Londranın seni ki londranın belalı çocuğu yerini yurdunu kuramamış bir asi
Yılmaz Miroğlu
Gittim..
ben seni bir gece vakti
huysuz bir kenar mahallesinde
karanlık bir kuytuya
attımda gittim
ben seni bir kadir gecesi
Rüstem dayının meyhanesinde
devletin tekel rakısıyla
bir balyoz gibi kafama gömüpte gittim
ben seni memleketimin
en ücra köşelerinde
tırpana sarılı nasırlı ellere
veripte gittim
ben seni kerbela çölünün
en kızgın kumlarında
damla suya hasret ozanın heybesine
koyupta gittim
ben
sana
öldümde
gittim.
Yılmaz Miroğlu
Gülüm
sen daha dünkü çeltek
acemi bir çobansın gülüm
kurda kuşa yem ettin
talan ettin ziyan ettin gençliğimi
Yılmaz Miroğlu
Kurban Olduğum
Ey beyaz gülüm
Saçlarını meltemlerden mi çaldın
Ey ürkek bakan ceylanım
Gözlerini semalardan mı aldın
Ey gözlerimin nuru
Ey kalbimin suru
Ey menekşe kokan cennet yarim
Sana bakmak na-mümkündür
Gözlerim kamaşır
Seni sevmek ne demek
Kalbim sana beyandır
Ben seni gördüm göreli
Sana ben şal oldum
Sana ben lal oldum
Ben sana kurban oldum
Aşkınla yanıp kül oldum
Lahzana deli divane oldum
Af eyle şu yılmaz kulunu
Seni anlatmak na-mümkündür
Tek zerrene kalem gerek
Zem zem kokan sevdam
Seni anlatmaya ömür gerek
Yılmaz Miroğlu
Sen...
sen herşeyinle aşk
herşeye aşık şairin kaleminden dükülmüş şiir
dalından sökülmüş gülsün
sen bir ananın evladına kollarının halkalanışı
sen bir çocuğun dünyaya baktığı pembe bakışı
sen göçerler heybesinde öyle taptaze bir gül
sen böylesine melül öylesine bir gül
sen daha kışı görmemiş
bahardan bahara kaçışan
kumrular gibi bakışan
gülüstandan bir gülsün
sen umut gebesi yalnızlıklara hercai gül
gül ki özgürlüğe kurulmuş barikalar
sulara sarılmış olan kollar
sana gelmemde engel olan dağlar gömülsün
Yılmaz Miroğlu