Jale Akman

[urunguşat]

Ölüme Dair
Toprağın koynunda
O sonsuz uykuya dalmışken zavallı beden
Sessizliğe gömülmüşken en tatlı hayaller...

Umursanmaz olur vefasılığı sevgilinin
Duyulmaz artık terkedip gidenin ayak sesleri
Yaralayamaz olur en acımasız sözler

Bilinmezliğin en derininde bir yerde
Yapayalnız kalmışken kendi kendiyle insan
Yarınlar beklenmez olur birden...

Belki olur üç beş ağlayan uğurlarken
Kırmızı güller ve beyaz karanfiller
Yolun sonunda elinde kalanlar...
Jale Akman
​