Hazret-i Mevlânâ'nın Ölüme ve Mezara Bakışı

  • Konbuyu başlatan Konbuyu başlatan éxm
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...

éxm

in me omni spes mihist
Uykudaki Üye
Katılım
23 Ocak 2007
Mesajlar
2,897
Beğeni puanı
0
Puanları
0
Yaş
38
Cinsiyet:
bayan
Nerden:
secilmemis
Ölüm günümde tabutum yürüyüp gitmeye başladı mı, bende bu cihanın gamı var, dünyadan ayrıldığıma tasalanıyorum sanma;
bu çeşit şüpheye düşme, bana ağlama, yazık yazık deme.
Şeytanın tuzağına düşersem işte hayıflanmanın sırası o zamandır.
Cenazemi görünce ayrılık ayrılık deme. O vakit benim buluşma ve görüşme zamanımdır.
Beni kabre indirip bırakınca, sakın elveda elveda deme; zira mezar cennetler topluluğunun perdesidir.
Batmayı gördün ya, doğmayı da seyret.
Güneşe ve aya batmadan ne ziyan geliyor ki?
Sana batmak görünür, ama o, doğmaktır.
Mezar hapis gibi görünür, ama o, canın kurtuluşudur.
Hangi tohum yere ekildi de bitmedi?
Ne diye insan tohumunda şüpheye düşüyorsun?
Hangi kova kuyuya salındı da dolu dolu çıkmadı?
Can Yusuf'u ne diye kuyuda feryad etsin?
Bu tarafta ağzını yumdun mu o tarafta aç.
Zira senin hayuhuyun, mekansızlık aleminin fezasındadır


Hz.Mevlana​
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Üst Alt