George Orwell

  • Konbuyu başlatan Konbuyu başlatan romanist
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi

romanist

NARO
Uykudaki Üye
Katılım
17 Mar 2005
Üye No:
8,281
Mesajlar
5,314
Beğeni puanı
0
Puanları
36
Cinsiyet:
erkek
Nerden:
istanbul
George Orwell

1903 yılında Hindistan’da doğdu. 1950'de Londra’da yaşamını yitirdi. İngiliz edebiyatının en önemli isimlerinden. Asıl ismi Eric Arthur Blair. Babası Hindistan'da görevli bir İngiliz, annesi Fransız asıllı. Aristokrat bir ortamda büyüdü. İngiltere'ye döndükten sonra 1922'de Eton College'dan mezun oldu. Üniversiteye gitmek yerine aile geleneğini sürdürdü, Birmanya’ya giderek İmparatorluk Polis Teşkilatı’na girdi. Aslında edebiyatla ilgilenmek istiyordu. İngilizlerin Birmanyalılara yaptığı baskıları görünce 1928’de polislikten istifa etti ve anılarını 1933'te yayınlanan "Burmese Days" isimli kitabında topladı. Aynı yıl yazdığı "Down and Out in Paris and London" adlı kitabında Paris ve Londra’da geçen günlerini anlattı. 1930'larda kendisini sosyalist olarak tanımladı. Ama gazete muhabiri olarak izlemeye başladığı İspanya İç Savaşı'nda Cumhuriyetçi milislere katıldı. Teğmen rütbesine kadar yükseldi ve bir çatışmada ağır yaralandı. 1937'de komünistlere karşı savaştı. Hayatını tehlikeye attığını düşünerek bu ülkeden ayrıldı. Bu dönem izlenimlerini, 1938'de yayınlanan "Katalonya’ya Selam" adlı kitabında aktardı. İsyanya deneyiminden sonra tutucu bir görüş benimsedi. BBC'nin Hindistan yayınları bölümünün başına getirildi. 1943'te Tribune gazetesinde edebiyat sayfasını yönetmeye başladı. 1944'te en önemli eseri olan ve Rus devrimiyle Stalin'in devrime ihanetini konu alan "siyasal fabl"ı "Hayvanlar Çiftliği"ni yazdı. Eserde, bir çiftlikte yaşayan bir grup hayvan, kendilerini sömüren insanları yönetimden devirip eşitlikçi bir toplum kurar. Ama zamanla aralarındaki zeki ve iktidar düşkünü domuzlar, devrimi yolundan saptırıp insanlardan daha baskıcı ve acımasız diktatörlere dönüşür. Önce bastıracak yayıncı bulamadığı bu kitap, 1945'te yayınlandığında Orwell'e büyük ün ve para kazandırdı. 1949 yılında yayınlanan "1984" adlı romanı da büyük başarı kazandı. Bu romanda olaylar, dünyanın sürekli birbiriyle savaşan üç totaliter devletin egemenliğinde olduğu bir gelecekte geçer. Orwell, bu eserle dünyayı, herşeyin tümüyle devletlerin kontrolünde olduğu belleksiz ve muhalefetsiz bir toplum tehlikesine karşı uyarır. Birçok kişiyi derinden etkileyen bu kitap, "Hayvanlar Çiftliği" gibi 1984'te sinemaya uyarlandı. Bu kitabı yazarken verem tedavisi gören Orwell, Londra'daki bir hastanede yaşamını yitirdi.

'1984' üzerine

Göz gözü görmez bir totalitarizm seksendört’de çizilen, bildiğimiz baskıcı yönetimlerden farkları olan bir devlet bu. Düşünce her zamanki gibi suçların başı, tek tip insan üretme telaşı had safhada yine. İnsanların her an teleskrin denilen alıcı-verici bir cihazla izlendiği/yönlendirildiği inanılmaz merkezi bir yapı. Ağabey’in mutlak otorite olduğu, her yere üzerinde ‘Ağabey seni gözetliyor’ yazılı posterlerin asıldığı bir diktatorya. Farklı yanları ise bu rejime ait bazı uygulamaların şimdiki benzerlerinden daha somut, daha bariz olması. Örneğin düşünmenin yolunu kesmek için alınan bir tedbir olan dilde ıslah çalışmalarında, kelime sayısının (bugünkünden çok daha!) küçük rakamlara düşürülmesi planlanıyor. Ya da “geçmişe hükmeden geleceğe hükmeder” prensibince arşivler her gün yeniden düzenlenerek, kayıtlara geçen bilgilerde partinin açıkladıklarının gözlenen değerlerle mugayir olmaması hesaplanıyor.

Parti felsefesini üç slogan etrafında şekillendirmektedir; ‘savaş barıştır’, ‘hürriyet esarettir’, ‘cehalet kuvvettir’. Şehrin her yerinde bu sloganlar ve ‘ağabey seni gözetliyor’ yazılı posterler asılıdır. Partiye göre ‘iktidar kolektiftir, fert ancak fert olmaktan çıktığı ölçüde kuvvet kazanır, tek başına ve hür insan daima yenilmiştir.. iktidar tanrıdır; insanlara, zihinlere hükmeder ve öyle yaşar’. Ve parti bu uğurda her türlü önlemi almaktadır. Arıdil denilen yeni dil insanları düşünceden mümkün olduğunca uzak tutmak için tasarlanırken, bir yandan da insanları benliklerinden koparacak, insan olmayı unutturacak başka uygulamalar geliştirilir. Bir parti büyüğü devletin yönetim mantalitesini şöyle tarif eder; “Bizim dünyamızda, korku, nefret, zafer sevinci ve insanın kendini alçaltmasının yarattığı duygulardan başka hiçbir duyguya yer yok. Bunların dışındaki her şeyi yok edeceğiz, her şeyi. Daha şimdiden devrim öncesi düşünce ve alışkanlıklarını ortadan kaldırıyoruz. Çocukla ana-baba, erkekle kadın arasındaki bütün bağları kopardık. Artık kimse karısına, çocuklarına, yada dostlarına güvenmiyor. Gelecekte ise karı, arkadaş diye bir şey olmayacak. Çocuklar doğar doğmaz analarından alınacak, tıpkı bir tavuğun yumurtalarının toplanışı gibi. Cinsiyet içgüdüsünün kökü kazınacak. Doğum, insanı çocuk sahibi etmekten çıkacak; ekmek karnesi gibi arada sırada yenilenmesi gereken bir formalite halini alacak. Cinsel tatmini ortadan kaldıracağız. Sinir uzmanlarımız bu konu üzerine eğilmişlerdir. Bağlılık, sadakat, sadece partiye bağlılık demek olacaktır. Sevgi ise yalnız Ağabey’e duyulan sevgi. Yenilen düşman karşısında duyulan sevinçten başka bir sevinç de tanımayacak insanlar. Sanat, edebiyat, bilim.. hiçbiri olmayacak bunların. Her şeye gücü yetenin bilime ihtiyacı olur mu hiç? Güzellikle çirkinlik arasında hiçbir fark bulunmayacak. Ne her hangi bir konuda tecessüs, ne de yaşama zevki.. bütün coşkun zevkler sona erecek. Yalnız bir tek zevk, iktidar sarhoşluğu kalacak geride. Daima artan, büyüyen bir zevk olarak.. bir de sürekli zafer sarhoşluğu. Ezilen, mahvedilen bir düşman karşısında duyulan çılgınca zevk... Eğer geleceği temsil eden bir görünüm çizmemi istiyorsan benden, sana şöyle bir şey düşünmeni tavsiye ederim; bir insan suratını hiç durmadan çiğneyen bir çizme”.

Eserleri (Bazıları):

1984
Hayvan Çiftliği
Burma Günleri
Daralma
Papazın Kızı
Paris ve Londra'da Beş Parasız
Aslan ve Unicorn
Umutsuz Zamanlar
Aspidistra Solmasın
 
Üst Alt