- Katılım
- 20 Kas 2005
- Mesajlar
- 73,735
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 36
Kese Kağıdına Dokunan Hayat
Hayatımın neresinden sesleniyorum sana, hangi boyutsuzluğumdan
biliyor musun Anne? ..
Ruhumla geçmişimin içinde yaptığım gezintiler gibi.
Ya da hangi imkânsızlıklarımdan...
Hayatımın tanımını istiyorum usulca gözlerinden,
sessizce döktüğün göz yaşların oluyor nefesim ellerinde,
dudaklarından dökülüyor sözler ellerime…
Hayat; demir kokan yorgun elleriyle,
telaşlı bir şekilde kese kağıdından çıkarıp
ağzına götürdüğü fıstıklarda gizli belki de,
arka fonda; dikişleri tutmayan deniz,
kız kulesini çeviren martılar önünde duran işçi adamın...
Ve vapurdan bir siluet belki de hayat,
kese kağıdına rüzgarın sert dokunuşlarıyla motifler çizen...
Hayatımın tanımı istiyorum usulca gözlerinden..
Anımsıyorum; çaresizliğinden..
Hani gece güne kavuşurken,
o çok sevdiğin adamı verdin kollarında göğe...
Sesin gibi huzurla yasladı başını göğsüne...
Yıllarca çaba gösterdiğin hayatında bir kaybedişti yaşadığın,
hani gece güne kavuşuyordu anne...
O çok sevdiğin adamı verdin kollarında ve seslendin haykırışlarla
gökyüzüne..
Vapurdan siluet hayatın,
rüzgarın yıkıcı darbelerine maruz kalışıydı yaşadığın...
Gidişine ağlarken, tanımını yaptın gözlerime.
Hayat; demir kokan yorgun elleriyle,
telaşlı bir şekilde kese kağıdından çıkarıp
ağzına götürdüğü fıstıklarda gizli belki de,
arka fonda; dikişleri tutmayan deniz,
kız kulesini çeviren martılar önünde duran işçi adamın...
Ve vapurdan bir siluet belki de hayat,
kese kağıdına rüzgarın sert dokunuşlarıyla motifler çizen...
Gaye Ercan
Hayatımın neresinden sesleniyorum sana, hangi boyutsuzluğumdan
biliyor musun Anne? ..
Ruhumla geçmişimin içinde yaptığım gezintiler gibi.
Ya da hangi imkânsızlıklarımdan...
Hayatımın tanımını istiyorum usulca gözlerinden,
sessizce döktüğün göz yaşların oluyor nefesim ellerinde,
dudaklarından dökülüyor sözler ellerime…
Hayat; demir kokan yorgun elleriyle,
telaşlı bir şekilde kese kağıdından çıkarıp
ağzına götürdüğü fıstıklarda gizli belki de,
arka fonda; dikişleri tutmayan deniz,
kız kulesini çeviren martılar önünde duran işçi adamın...
Ve vapurdan bir siluet belki de hayat,
kese kağıdına rüzgarın sert dokunuşlarıyla motifler çizen...
Hayatımın tanımı istiyorum usulca gözlerinden..
Anımsıyorum; çaresizliğinden..
Hani gece güne kavuşurken,
o çok sevdiğin adamı verdin kollarında göğe...
Sesin gibi huzurla yasladı başını göğsüne...
Yıllarca çaba gösterdiğin hayatında bir kaybedişti yaşadığın,
hani gece güne kavuşuyordu anne...
O çok sevdiğin adamı verdin kollarında ve seslendin haykırışlarla
gökyüzüne..
Vapurdan siluet hayatın,
rüzgarın yıkıcı darbelerine maruz kalışıydı yaşadığın...
Gidişine ağlarken, tanımını yaptın gözlerime.
Hayat; demir kokan yorgun elleriyle,
telaşlı bir şekilde kese kağıdından çıkarıp
ağzına götürdüğü fıstıklarda gizli belki de,
arka fonda; dikişleri tutmayan deniz,
kız kulesini çeviren martılar önünde duran işçi adamın...
Ve vapurdan bir siluet belki de hayat,
kese kağıdına rüzgarın sert dokunuşlarıyla motifler çizen...
Gaye Ercan