- Katılım
- 20 Kas 2005
- Mesajlar
- 73,735
- Beğeni puanı
- 0
- Puanları
- 36
Bıraktığın yerde, bıraktıklarınla...
Beni bıraktığın yerdeyim sensiz,
Bekliyorum hala seni, yanımda bıraktıklarınla
Hüzünle, özlemle ama umutla...
Bekliyorum şu an.
Hani ismimizi kazıdığımız ağaç varya, işte orada.
Çimlere uzanıyorum ağacın gölgesinde.
Gökyüzüne bakıyorum.
Bulutlara isimler takıyor, şekiller veriyorum.
Eskiden yaptığımız gibi yani.
Ama olmuyor be sevdiceğim sensiz...
Kalkıyorum uzandığım yerden gözyaşımla.
Belki açılırım diye boğaz kenarında gidiyorum.
Her zaman oturduğumuz banka oturuyorum.
Ama ne martı sesi, ne deniz, ne kızkulesi.
Eskisi gibi güzel gelmiyor bana bu hayat.
Kalkıyorum bir hışımla unutmak istercesine anıları.
Canımın sıkıntısı geçer diye sinemaya gidiyorum.
Ama sensiz ne komedi seyredebiliyorum, ne macera
Zaten acılı bir aşk filmi izlemek bile istemiyorum.
Çünkü ben acılı aşkı zaten yaşıyorum.
İyi olurum derken iyice sıkılıyorum bu sinemada.
Ayrılıyorum. Yürüyorum, yürüyorum...
Sonra Beyazıt'tan geçiyor yolum.
Satıcıdan yem alıyorum.
Atıyorum kuşlara belki rahatlarım diye.
Ama gelmiyorlar bana,sana geldikleri gibi.
Kimbilir belki yanımda bıraktıklarından ürktüler.
Belki de sen olmadığından gelmiyorlar.
Gelmeyin, sizde gelmeyin diyorum.
Ayrılıyorum her zamanki yerimizden.
Sonra sana çiçek aldığım yer vardı ya.
İşte oradan geçiyorum yürürken.
Bir çiçek alıyorum alışkanlıktan.
Yanıma bakıyorum çiçeği vermek için.
Bulamıyorum seni yanımda.
Bırakıyorum çiçeği oracıktaki kaldırıma
Belki verir bir seven, sevdiğine diye.
Yoruluyorum artık, yürüyemiyorum.
Yorgunluğum yürümekten değil be sevdiceğim.
Hatıralar ağır geldiği için.
Çöküyorum olduğum yere.
Gidemiyorum artık daha fazla, senle gittiğimiz yerlere
İki kişi gibi gezemiyorum bu İstanbul'da
Daha fazla dayanamıyorum sensiz bu şehre ve bu oyuna.
Tek başıma yapamıyorum.
Ama hala bekliyorum
Senin bıraktığın yerde, bıraktıklarınla.
Alperen Demirdöğen
Beni bıraktığın yerdeyim sensiz,
Bekliyorum hala seni, yanımda bıraktıklarınla
Hüzünle, özlemle ama umutla...
Bekliyorum şu an.
Hani ismimizi kazıdığımız ağaç varya, işte orada.
Çimlere uzanıyorum ağacın gölgesinde.
Gökyüzüne bakıyorum.
Bulutlara isimler takıyor, şekiller veriyorum.
Eskiden yaptığımız gibi yani.
Ama olmuyor be sevdiceğim sensiz...
Kalkıyorum uzandığım yerden gözyaşımla.
Belki açılırım diye boğaz kenarında gidiyorum.
Her zaman oturduğumuz banka oturuyorum.
Ama ne martı sesi, ne deniz, ne kızkulesi.
Eskisi gibi güzel gelmiyor bana bu hayat.
Kalkıyorum bir hışımla unutmak istercesine anıları.
Canımın sıkıntısı geçer diye sinemaya gidiyorum.
Ama sensiz ne komedi seyredebiliyorum, ne macera
Zaten acılı bir aşk filmi izlemek bile istemiyorum.
Çünkü ben acılı aşkı zaten yaşıyorum.
İyi olurum derken iyice sıkılıyorum bu sinemada.
Ayrılıyorum. Yürüyorum, yürüyorum...
Sonra Beyazıt'tan geçiyor yolum.
Satıcıdan yem alıyorum.
Atıyorum kuşlara belki rahatlarım diye.
Ama gelmiyorlar bana,sana geldikleri gibi.
Kimbilir belki yanımda bıraktıklarından ürktüler.
Belki de sen olmadığından gelmiyorlar.
Gelmeyin, sizde gelmeyin diyorum.
Ayrılıyorum her zamanki yerimizden.
Sonra sana çiçek aldığım yer vardı ya.
İşte oradan geçiyorum yürürken.
Bir çiçek alıyorum alışkanlıktan.
Yanıma bakıyorum çiçeği vermek için.
Bulamıyorum seni yanımda.
Bırakıyorum çiçeği oracıktaki kaldırıma
Belki verir bir seven, sevdiğine diye.
Yoruluyorum artık, yürüyemiyorum.
Yorgunluğum yürümekten değil be sevdiceğim.
Hatıralar ağır geldiği için.
Çöküyorum olduğum yere.
Gidemiyorum artık daha fazla, senle gittiğimiz yerlere
İki kişi gibi gezemiyorum bu İstanbul'da
Daha fazla dayanamıyorum sensiz bu şehre ve bu oyuna.
Tek başıma yapamıyorum.
Ama hala bekliyorum
Senin bıraktığın yerde, bıraktıklarınla.
Alperen Demirdöğen