Alper Bağcivan

[serzenis]

Kırmızı Müptela

kırmızı bir müptelaya tutulmuşsun
güller yanmış senle beraber
bir haber vermeden gözlerime
yalancı çıkmışsın sözlerinle beraber
.
bahar yeni veririken tomurcuklarını
sen kış hülyalarına dalmışsın
bendeki sevdanı yabana atıp
beyaz bir yatağa kalmışsın.
.
kelimeler yanlızlığa girerken
kan olmuşlar senin üzerinde
kaderden bir ağıtsı dokunuş bedenine
bir de uzağındaki sevdalının titrek yüreğine
.
biliyorum gün gün eriyorsun
ölüm korkusu sinmiş bakışlarına
fakir kalmışsın yaşam sevincinde
hüznün ve karamsarlığınla
yaprakların savrulurken
ben sana yenilmiştim
sense
o hastalığa