Ali İhsan Ulusam

[serzenis]

Ayşem

G
ül gonca verdi tan ağartısında,jale de ki katreye nötr olmayayım diye,

A
şk ile vereceksen bad-ı sabahla,mutedil olmasın ateşli bir buse yolla!

R
ayihasını,aya’larıma bıraksın,afi’li esmerimden içimde bir od yaksın,

A
ldım kabul ettim! Anka kuşumsun,hoş gamzelerinle gülüşünle iki gözümsün.

G
onca gülümsün iremde bülbülümsün,seni kaybedemem sen bir ömürsün…

Ö
zge malım,hilal kaşımsın kirpiğinden eşkını döktüren tamularda sürünsün;

Z
er,çamurda dahi,bil ki pahadır,”Ali” bilir kuyumu ama us’u ömre zarardır

L
akin suyun berraklığı aklar,kıymetli zer’i! Ortaya çıkan aşk ile ipeka dır

Ü
zülür,yüzü yoktur,gönlü gözü toktur,işlediği cürmü çoktur! ..

M
ali-hülya sardı seri elde olmadan; Devinim gerekli vade dolmadan

A
y Hanım,anla leb’lerden dökülen nedamet hissimi,kalbimi al gönül kırmadan! ..

Y
anıldım,hayale aldandım! Ahu gözlerini beyhude nazarsız bıraktım…

Ş
imdi yadımda,ruhumda,bedenimdesin tüm ruhunla içimdesin…

E
l alem kötü bilsin beni; gadan bana gelsin,sen yiğit kadınım “arlı zevcemsin”

M
anzumelerin en güzeli,naatlar sana gelsin “SENİ ÇOK SEVİYORUM”

… söyleyemedim,içimdeki ukdemsin…! !

Ali İhsan Ulusam