Ali Boylu

[serzenis]

Annem

I
Kadın, anne ve değer
İlk doğuşudur güneşin yada ayın ondördü
Kavramlar hayâ eder utanır anlamını bulur
Ve yücelir kadın anne olur
Kâinatın rahminde yoğrulur yoğrulur ve şekil bulur

Tohum, toprak ve su
Tohum topraktan, toprak sudan, su damladan sorulur
Her şey sükût eder hakikat konuşur
Bir katreden bir dünya kurulur
Saati böyle kurulmuş, nizamı bu çarkın
Evvel âhir kendi dairesinde döner döner ve durur

Varlık, mâna ve hikmet
Ol der ilahî! emirdir olunur
İlk bedende ikinci can yine Havva olur
Ümmîdir âlem, yorgundur melekût
Resul titrer titrer ve susar
Amennâ âlemlere rahmettir
Elinde örtüsü başucunda Hatice' si durur

Duâ, amin ve anne
Eller semada, dil susar gönül konuşur
Açılır kapılar uzaklar yakîn olur
Aşıklar böyledir, meşki üryan olur
Anne duasıdır...
Miracını arar arar ve sonunda bulur

II
Yoğunlaşır sancılar...
Çocuk doğar anne doğar
Hafifler omuzların yükü, kırılır prangalar
Çocuk emekler, anne koşar
Sıklaşır adımlar...
Can suyunda can bulur hayat
Kan yürür damarlara, akar gider tanıdık nakarat

Çözülür dillerin düğümü
Bu günden yarına cümleler kurulur
Başkası güler geçer
Annedir, çocuğuna Süleyman olur
Hangi kitapta yazar aranmaz
Kursakta kaynayan kazanlar
Damla damla, oluk oluk taksimini bulur

Çocuk büyür...
Salar uçurtmaları göklere
Kaplar semayı hayaller
Anlatılan masaldır, kurtla kuzu, geceyle gündüz
Körpedir, ninni edasıyla uyur ve büyür
Aldırmaz yıldızlara makas vurur

Serpilir çocuk...
Bıyıklara ter düşer
Küçülür oyuncaklar, hayale şiven düşer
Dolar ilikler, cana cânan düşer
Sırla kaplanır lacivert hayat
Kimine mavi, kimine kırmızı olur ufuklar
Annesiz kalınca sinekleşir arılar

Avcılar gelir geçer bu diyardan
Kiminin derdi bir lokma et
Kimi hoşlanır kandan
Duy yavrum haberin olsun
Bire dokuz, dokuza bir puldan
Paslanmasın kılıcın, gerekirse çıkar kınından
Daima ol, görünme sûret-i hakdan

III
Anne, tencerende çakıl da olsa kaynayan bana aştır
Senden başka kimse avutamaz beni
Dizinde olsa da sızın
Kollarında sofrası kurulur cennetin
Açlık aç kalır ulvî bakışlarında
Müjdeler seni melekler sonsuzluk katında

Seni söylemek, seni dilemek
Birleştirir dudakları
Annem diyebilmek, sarılmak, huzur bulmak
Tüm zamanlara ve sözlere inat
Ben hâlâ çocuğum
Sen, büyüdükçe küçülen sanat
Bu kat annelik katıdır esirgenmez ondan murad

Laleleri, goncaları, gülleri
Itırları, yaseminleri yada sümbülleri
Sessiz açmış, adsız kalmış tüm çiçekleri
Alın sizin olsun dünyanın bütün anneleri
Yoluna seriyorum kabul et ANNEM.

07.02.2007
Ümraniye

Ali Boylu