Alaaddin Emre

[serzenis]

A aaa

meraklısına
kusursuz
müstesna sanmıştım seni
süresiz kefil olabilirdim

a deme
a alfabenin ilk harfi
a

zil çaldı
ders başladı
zil çaldı
ders bitti
bir hışımla çıktık sınıftan
bir sınıftan
başka bir sınıfa atlamak için

artık
art blakey çalıyor kafamda
caravan hep
bende takılıp gidiyorum
gece siyah değil mor
bilinçaltı değil
etekaltı
özgürce yol alıyorum
havza tadında
pestil düzlüğünde
suça olan zaafımla
neyse ki
bir de suç ortağım var
kafileci

bir uçurum kenarı
hayatla anlaşıp anlaşmamanın
sıfır noktası
bilinmezlik tazeleyecek sanki bizi
sonsuzluk

nedir ki bir firari
bir eksiden başka
kendi başına

teşhiste teşbihte
de
hata olabilir
ne ki benzer
kendinden başkasına benzemez
gün gibi gece
gecenin gündüzü olabilir de
sonuçta
vesairesi olmaz ikisinin de

aaa

neden alfabenin ilk harfidir
a

Alaaddin Emre