10-Tek (The One) (2001) ‘Son Durak’ serisinin arkasındaki James Wong, Uzakdoğu asıllı bir Amerikalı. Ancak burada bir şerifin adamının kendi klonlarıyla mücadelesini bilgisayar oyunu estetiğinin içinde ele almayı seçmiş. Yer çekimini yok eden filmin başrolünde Jet Li var.
9-Zatoichi (2003) Japonya’nın kült kahramanının sinemaya uyarlanmış hikayesi. Sanat sinemasında suç içerikli absürd ve minimalist komedileri ile tanınan Takeshi Kitano hem yönetiyor hem de oynuyor. En kısa tanımıyla eski bir Japonya’da kör bir dövüşçünün ironik hikayesi. Dövüş, kan ve mizah bir arada...
8-Kırmızı Kuşak (Redbelt) (2008) Kırmızı kuşak mücadelesi için tutulan bir dövüş sanatları ustasının öyküsü. Daha çok tiyatrodan bilsek de sinemaya sıçrayınca da farkını ispatlayan David Mamet, hem senarist hem de yönetmen koltuğunda.
7-Izo (2004) Yönetime karşı çıkan bir dövüşçünün 19. yüzyıl Japonya’sındaki halleri. Uçuk ve bozucu yönetmen Takashi Miike imzası taşıyınca bu sahnelerin bütününden bir eğlence bombasının da çıkması kaçınılmaz oluyor haliyle...
6-Düelist (Hyeongsa / Duelist) (2005) Güney Kore sinemasından çıksa da Hong Konglu gibi stilize işler veren Lee Myung-Se’nin ilk yönetmenlik denemesi. Eski Çin’de ‘Kötü gözler’ adlı bir düellocu ya da dövüşçünün efsanevi dünyasını perdeye yansıtıyor. Wuxia kıvamında yer çekimini yok eden stilize dövüş sahneleriyle keyif aşılıyor “Düelist”.
5-Parlayan Hançerler (Shi mian Mai Fu) (2004) Zhang Yimou’nun ikinci wuxia denemesi, bu sefer o kadar ‘renk’ üzerinden yürümese de alt türün atası King Hu’nun geleneğini uyguladığı, geniş alandaki dövüş sahneleriyle dikkat çeken bir eser. Bambulu orman sekanslarına dikkat derim.
4-Kaplan ve Ejderha (Crouching Tiger Hidden Dragon / Who Hu Cang Long) (2000) Ang Lee’nin Hong Kong sinemasının özündeki wuxia alt türünün günümüzde parlamasını sağlamak için attığı ilk adım. En iyi yönetmen dalında Oscar’a uzanan Uzakdoğulu sanatçı, kısa sürede bu eseriyle kült bir kitleyi yakalamış durumda.
3-Kung Fu Sokağı (Kung Fu) (2004) Kaba komedi ile dövüş filmini iç içe geçiren çılgın bir Hong Kong triad filmi olarak adlandırılabilir. Öyle ki Stephen Chow “Şaolin Futbolu”ndan sonra buraya da damga vurarak inanılmaz bir efekt ve dövüş şöleni sunuyor. Dövüşün fantastik boyutuna geçerken 70’lerin kung fu komedilerine dayıyor sırtını.
2-Kahraman (Hero / Xing Xiong) (2002) Zhang Yimou’nun Hong Kong sineması geleneğinde wuxiayı daha stilize ve postmodern bir dünyaya kavuşturduğu filmi. Bir iktidar mücadelesi meselesinin üzerine gidiyor gözükse de esasen farklı filtre ile çekilmiş dövüş sahnelerinin bir toplamı niteliğinde. ‘Spagetti dövüş filmi’ alt türü wuxia’nın yenilikçi sunumuyla şimdiden birçok filmi etkilemeyi başardı.
1-Kill Bill (2003-2004) Dövüş filmini, Sergio Leone, King Hu ve anime estetiği ile karşımıza getiren bir intikam filmi çeşitlemesi olarak özetlenebilir. Her karesinden bir başka tür fırlayan, hatta zaman zaman animasyona da açılan bu yapıt, iki filmlik bir 2000’ler klasiği. Ana akımın içinde B filmini A sınıfına transfer etmesiyle de izini süren sayısız eser üretti.