• Acılı
  • Aptal
  • Aranıyor
  • Arsız
  • Aşık
  • Ölü
  • çılgın
  • üzüntülü
  • üzgün
  • Bahahaha
  • Bilgin
  • Bulantılı
  • Bulutlu
  • Canlı
  • Cap Canlı
  • cesaretli
  • Dead
  • Deli
  • Depresyonda
  • Eğlenmiş
  • gay
  • Goofy
  • Hacker
  • hoşgörülü
  • Huysuz
  • Huzurlu
  • Israrcı
  • iyi
  • Karışık
  • kaygılı
  • Küstah
  • Kederli
  • Keyifli
  • Kimsesiz
  • Kop Kop
  • Korkulu
  • kuşkulu
  • Manyak Deli
  • melek gibi
  • Meraklı
  • Meşgul
  • Mutsuz
  • Neşeli
  • Niteliksiz
  • Oylesine
  • Panik
  • Paranoyak
  • Rahat
  • Sakin
  • Saldırgan
  • Sarhoş
  • Sert ve kaba
  • SIKKIN
  • Sinirli
  • Sıcak
  • Tembel
  • utangaç
  • Uykucu
  • uykulu
  • Uyuşuk
  • Yaramaz
  • Yürekli
  • Yorgun
  • Yoğun
  • Şüpheli
  • Şeytani
  • Şeytani2
  • Şokta
  • şşşşttt!
  • 2 sayfadan, 2.sayfa İlkİlk 12
    Gösterilen Sonuçlar 16 sonuçtan 22 ile 22 arası

    Konu: Aleviler ve Cuma namazı?

    1. #16
      YüzBaşı
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      urunguşat's Avatar
      Üye No
      221795
      Giriş Tarihi
      Jul 2007
      Cinsiyet
      Erkek
      Nerden
      Diğer
      Mesaj
      31,734
      Konular
      2402
      Blog Entries
      1
      RepPuan
      169825478
      Rep Power
      19731Array

      Varsayılan

      Alevilerin çeşitleri var.

      Ben bütün farzları yapanı da gördüm inkar edenide genellemek pek hoş olmaz
      TOMA'yla SOMA'yı Söndürebilirmisin

    2. #17
      YepYeni Üye
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      ismail hoca's Avatar
      Üye No
      315416
      Giriş Tarihi
      Nov 2008
      Cinsiyet
      Erkek
      Nerden
      Seçilmemiş
      Mesaj
      24
      Konular
      1
      RepPuan
      10
      Rep Power
      0
      Reputation Bilgileri

      Varsayılan

      ALEVİ İLMİHALİNDEN CUMA NAMAZI BÖLÜMÜNÜ EKLİYORUM:

      CUMA NAMAZI

      Cuma namazının; Masum bir İmâmın (a.s) İmâmetinde, veya O’nun bizzat görevlendirdiği zâtların İmâmetinde ya da Ehl-i Beyt yolu takipçisi liderlerin İmâmetinde kılınması farzdır. “Ancak, masum İmâmın olmaması (İmâm Mehdî’nin (a.s) bilfiil hükûmet etmediği dönemde) durumunda ise, Cuma namazını kılmak kişinin kendi irâde ve isteğine kalmış farzlardan olur. Kişi dilerse uygun bir zâtın geçici İmâmetinde Allâh’ın rızâsına muvâfık olur ümidiyle cumayı îfâ eder, dilerse, o günün öğle namazını kılar. Ancak Cuma namazının kılınması daha faziletlidir.” görüşünde olan bazı âlimler de vardır. Bir kısım kardeşlerimiz bu içtihâda bağlı olarak amel etmektedirler.

      Cuma; bilindiği üzere bir yerde cem olmak, toplanmak, topluluk oluşturmak gibi manalara gelir. Yaşadığımız bölgede her ne kadar hâl-i hazırda İmâm Mehdînin (a.s) veya görevlendirdiği zâtların İmâmetinde Cuma namazları yerine getirilmiyorsa da, Kur’ân ve Ehl-i Beyt’e tâbî olma şerefine ermiş Alevî-Şiî-Caferî bir Müslüman, Ehl-i Beyt yoluna bağlı bir önderin liderliğindeâdetâ haftalık kongre olan Cuma namazı ibâdetini kılmaya çalışmalı, bundan gaflet etmemelidir.

      Cuma, şartlar yerine geldiği takdirde Müslüman’lar için âdetâ bir bayram günüdür. Görkemli haftalık bir toplantıdır. Cemaat rûhunun tecellî ettiği muhteşem bir ibâdettir.

      Cuma namazından yeteri kadar maddî ve manevî hazzı tadabilmek için Cuma kılınan mekâna, cumayı kıldıran İmâma ve cumaya katılan cemaata dikkat etmek gerekir.

      Cuma kıldırılan mekân; Hakkın, adâletin, takvânın, İslâm hükümlerinin, Kur’ân’ın berrak öğretileri ile Ondört Masûmun nûrlu sözlerinin ve sünnetlerinin açıklandığı, anlatıldığı bir mekân olmalıdır.

      Cumayı kıldıran İmâm; Allâh’ın hükümlerine, Resûlullâh’ın (a.s) sünnetlerine kalben ve hâlen bağlı, Oniki İmâm’ın (a.s) Velayet-İmâmetine sarılmış, hiç olmazsa Oniki İmâm’lara (a.s) düşmanlık yapmayan, Onları seven, haramlardan kaçınan, farzlara hakkıyla riâyet eden, âlim, fakîh, ilmi ile âmil, cesur, Allâh’tan başkasına kulluk yapmayacak bir şuurda olan, hakkı gizlemeyen, bâtıla-zulme destek vermeyen, gerçekler uğrunda gerekirse başını ortaya koyabilecek îmân ve teslîmiyete sâhip, özü-sözü bir olan kimse olmalıdır.

      Cumaya katılan cemaat da, Allâh için bir araya gelmiş, tasada bir, kıvançta bir, inançta bir, ülküde bir, gönülleri bir, emîrleri bir, Kalpleri Allâh-Allâh diye çarpan, cumada cem olmanın önemini kavramış, yukarıdaki özelliklere sâhip olan İmâmlarına candan bağlı, îmân ve İslâm kardeşliğini her türlü menfaat ve çıkar ilişkisinin üzerinde gören, Tâğûtu red cephesinde her biri gönüllü bir fedâi ve İslâm askeri olan kimselerden olmalıdır.

      Ehl-i Beyt âşığı Müslüman, belirtilen özelliklere sâhip, mekânı, İmâmı ve cemaatı bulamıyor ise, bu özelliklere en yakın yerlerde Cumasını edâ etmeye çalışmalıdır.

      Cuma namazı;

      1. Akıllı.

      2. Ergenliğe ulaşmış.

      3. Yolcu olmayan.

      4. Hür.

      5. Sağlam.

      6. Sağlıklı olan.

      7. Erkeklere farzdır.

      Bir kimse Cuma kılınan bir mekandan yaklaşık olarak 12 (oniki) km. uzaklıkta ise o kimseye Cuma namazı farz olmaz.

      Bir şehirde birden fazla mekanda Cuma namazı kılınacak ise, Cuma kılınacak mekanlar arasında en az 6 (altı) km. mesâfe bulunmalıdır.

      Cuma namazının kılınabilmesi için gerekli olan en az fert sayısı biri İmâm olmak üzere beş kişidir. Bundan daha az sayıda olunduğunda Cuma farz olmaz.

      Kadınlar, yolcular, hasta vs. olanlar da isterlerse Cuma namazlarına katılabilirler. Bu takdirde Cumaları geçerli olup üzerlerinden o günün öğle namazı kalkmış olur.

      Üzerlerine Cuma namazı farz olmayan, çocuk, hasta, kadın, yolcu ve deli gibi kimseler, cumaya katılabildikleri halde, kendileri bir araya gelerek Cuma namazı kılamazlar ve Cuma namazında gerekli olan (beş kişiyi) fert sayısını da tamamlayamazlar. (Meselâ; Dört erkek ile birkaç kadın, ya da birkaç hasta, yolcu, çocuk bulunsa hepsi bir araya gelerek Cuma namazını kılamazlar.)

      CUMA NAMAZININ VAKTİ

      Cuma namazının vakti, öğle namazı vaktinde başlar, bir şeyin gölgesinin iki normal adım uzamasına kadar devam eder.

      Cuma İmâmı hutbeleri fazla uzatarak Cuma namazını geciktirmemelidir. Hutbe fazla uzun olurda namaz vakti çıkarsa, Cuma yerine öğle namazı kılınmalıdır.

      CUMA NAMAZININ KILINIŞI

      Cuma namazı iki rekattır. Her iki rekatta da Fâtiha ve zammı sûrenin sesli okunması sünnettir. Rivâyetlerde, birinci rekatta Fâtiha’dan sonra Cuma sûresinin, ikinci rekatta da Münâfikûn sûresinin okunması özellikle tavsiye edilmiştir.

      Cuma namazının sünnet olan iki kunûtu vardır. ilk kunût birinci rekatın rükusundan önce, ikinci kunût ise ikinci rekatın rükusundan doğrulduktan sonra okunur.

      Cuma namazında namazın kendisi gibi farz olan iki de hutbe vardır. Bu hutbelerin Cuma İmâmı tarafından okunması gerekir. Bu iki hutbe de Cuma namazından önce okunmalıdır.

      Cuma İmâmının birinci hutbede Allâh’a hamd etmesi, Resûlullâh’a (a.s) salât-ü selâm getirmesi farzdır. Ayrıca ihtiyatî farz olarak halk takvâlı olmaya davet edilmeli ve hutbenin sonunda kısa bir sûre okunmalıdır.

      İkinci hutbede de birinci hutbedeki gibi Allâh’a hamd ve senâ edilerek, Resûlullâh’a (a.s) ve Ehl-i Beyt’e (a.s) salât-ü selâm okunması farzdır. Ve yine bu hutbede de ihtiyâtî farz olarak müminler takvâya davet edilmeli, hutbenin sonunda kısa bir sûre okunmalıdır.

      İmâmın, birinci hutbe ile ikinci hutbe arasında birazcık oturarak ara vermesi farzdır.

      Hutbelerde, cemaat Arap olmasa dahi Allâh’a yapılan hamd-u senâ ve Resûlullâh (a.s) ve Ehl-i Beyt’ine (a.s) getirilen salât-ü selâmlar Arapça okunmalıdır. Halka yapılacak irşâd ve teblîğin ise, dinleyenlerin anladığı dilden olması daha iyidir.

      Cuma gününde “iç ezan denilen” ve Ehl-i Sünnet (Sünnî) kardeşlerimizin okumakta oldukları ikinci bir ezânın okunması Ehl-i Beyt erkânına göre bidat (dîne sonradan sokuşturulmuş) ve harâmdır.

      Cuma namazının kılındığı yer ile başka bir Cuma namazının kılındığı yer arasındaki mesâfe (bir fersah)[20] yaklaşık olarak 6 km’den az olmamalıdır. Bu mesâfeden az bir alan içerisinde iki yerde Cuma namazı kılınırsa ikisi de bâtıl-geçersizdir. Ancak kılınan namazlardan hangisine önce başlanmış ise -velev ki iftitâh tekbîrini söyleme önceliği bile olsa- o cuma geçerli, diğeri ise geçersiz olur.

      CUMA GÜNÜ VE NAMAZI İLE İLGİLİ EHL-İ BEYT’TEN BAZI RİVÂYETLER
      İmâm Rızâ’dan (a.s) nakledildiğine göre, Peygamber efendimiz (a.s) buyurdular; “Cuma günü günlerin efendisidir. Allâh, o günde iyiliklerin sevâbını kat-kat verir. Kötülükleri ve günahları siler. O günde dereceler yükseltilir, duâlar kabûl edilir, belâ ve musîbetler giderilir, büyük ihtiyaçlar karşılanır. Allâh, o günün hürmetine bir çoklarını cehennem ateşinden uzaklaştırır. Kim o günün hakkını gözeterek, o güne gereken hürmeti göstererek Allâh’a ihlasla duâ ederse, o kimseyi cehennem ateşinden kurtarmak Allâh’ın üzerine bir haktır. Cuma günü ve gecesinde ölen kimse (gerçekten îmânlı, ihlaslı ve Allâh’ın kullarının haklarına gereken önemi veriyor idiyse) şehîd olarak ölmüş olur ve güven içerisinde dirilir. Kim de o günün hakkını, hürmetini muhâfaza etmez, o günü boşa geçirirse, tevbe etmediği takdirde Allâh’ın onu cehenneme atması Allâh’ın üzerine bir haktır.”[21]

      Hünkârı Evliyâ İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdu; “Kim Cuma günü bıyıklarını sünnete uygun bir şekilde kısaltır, tırnaklarını keser, başını yıkar -yahut, sünnet olduğu veçhile boy abdesti alırsa- bir köleyi özgürlüğüne kavuşturmuş gibi sevab-mükâfât alır.”[22]

      Zâhir ve Bâtın’ın kutbu İmâm Cafer Sâdık (a.s)’ın naklettiğine göre, Kâinâtın efendisi Peygamberimiz şöyle buyurdular; “...Cuma günü ve gecesi bana salavât getirmeyi arttırınız.” Soruldu ki: “Ne kadar arttıralım, yâ Resûlallâh?” Buyurdular; “(En az) Yüz kere salavât getiriniz. Fazlası ise daha faziletlidir.”[23]

      Soyu necîp İmâm Muhammed Bâkır (a.s) buyurdular; “Allâh; insanlara cumadan cumaya otuzbeş vakit namaz farz kılmıştır. Bunlardan birisini cemaatla kılmalarını emretmiştir. O da Cuma namazıdır. Şu dokuz gurup insana da Cuma namazına katılmama izni vermiştir. Bunlar; Küçük çocuklar (bulûğa ermemiş olanlar), çok yaşlı olanlar, deli olanlar, yolcu olanlar, köle olanlar, kadınlar, hastalar, körler ve Cuma kılınan yere (yaklaşık olarak) Oniki kilometre mesâfeden daha uzakta olanlar. (İki fersahtan daha uzak olanlara)”[24]

      Gönül ehlinin İmâmı Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Cemaat en az beş kişi olunmadığında Cuma namazı farz olmaz.”[25]

      Hz. İmâm Muhammed Bâkır (a.s) buyurdular; “Kim peşi peşine üç cumayı (sebepsiz, mazeretsiz, şartlar yerine geldiği halde) terkederse Allâh onun kalbini mühürler.”[26]

      [21] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 414, Tehzîb: c: 3 sh: 2-3

      [22] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 418, Tehzîb: c: 3 sh: 236

      [23] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 428

      [24] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 266, İstibsâr: c: 3 sh: 21

      [25] Furû-u Kâfî: c: 1 sh: 116, İstibsâr: c: 1 sh: 419, Tehzîb: c: 1 sh: 322, c: 3 sh: 239

      [26] Tehzîb: c: 3 sh: 238

    3. #18
      test
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      moncuk's Avatar
      Üye No
      336341
      Giriş Tarihi
      Jan 2009
      Yaş
      32
      Cinsiyet
      Bayan
      Nerden
      Samsun
      Mesaj
      266
      Konular
      4
      RepPuan
      224067
      Rep Power
      2167
      Reputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation Bilgileri

      Varsayılan

      sayın ismail hocam beş vakit namaz ile ilgili alevi ilmihalinde ne yazıyor bununla ilgilide bilgi verir misiniz

    4. #19
      daima ATAnın izinde
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      perikızı's Avatar
      Üye No
      63762
      Giriş Tarihi
      Jan 2006
      Cinsiyet
      Bayan
      Nerden
      Ankara
      Mesaj
      3,432
      Konular
      851
      RepPuan
      352064
      Rep Power
      3276
      Reputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation Bilgileri

      Varsayılan

      kaç müslüman namaz kılıyor ? kılan kaç müslüman gerçekten inanarak ve doğru bir şekilde namaz kılıyor ?
      kaç müslüman orucunu tutarken hakkıyla tutup islamın kurallarına samimi bir şekilde uyup hakkını veriyor...
      ben görmedim. ben böyle birilerini tanımıyorum. ne kadınlarda ne erkeklerde. ne hacılarda ne hocalarda. dünyada gerçek anlamda islam hakkıyla uygulansa ve anlansa herşey ne güzel olurdu sadece islam değil gerçekten bir inanç olsa hangi dil yada din olursa olsun. yada neye tapınırsa tapınırsın yeterki samimi olduktan sonra herşey ne güzel olurdu.

      kankam namaz kılmadığını söyleyen ve kuranda yok diyen tanıdığınla artık bu nedenle konuşmaman ne hata. kurandaki hoşgörü nerde ?
      "Yaptıkları işin doğruluğuna inanan insanlar, çalışmalarının denetlenmesinden, karşı fikirler ortaya atılmasından ve tercihleri üzerinde münakaşa yapmaktan zevk alırlar."
      M.KEMAL ATATÜRK

    5. #20
      YepYeni Üye
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      ismail hoca's Avatar
      Üye No
      315416
      Giriş Tarihi
      Nov 2008
      Cinsiyet
      Erkek
      Nerden
      Seçilmemiş
      Mesaj
      24
      Konular
      1
      RepPuan
      10
      Rep Power
      0
      Reputation Bilgileri

      Varsayılan

      Alıntı Orjinal Mesaj Sahibi moncuk Mesajı Göster
      sayın ismail hocam beş vakit namaz ile ilgili alevi ilmihalinde ne yazıyor bununla ilgilide bilgi verir misiniz
      ALEVİ İLMİHALİNDEN NAMAZ İLE İLGİLİ BAZI BÖLÜMLERİ EKLİYORUM

      FARZ OLAN NAMAZLAR

      Altı çeşit farz namaz vardır:

      1-Günlük beş vakit namazlar.

      2-Âyât namazı: Ay ve güneş tutulması, zelzele, korkutucu gök gürlemesi ve şimşek çakması durumunda kılınan namaz.

      3-Cenâze namazı: Ölü için bir duâ ve Allâh’tan af dilemektir.

      4-Kabe’yi tavaftaki farz namaz.

      5-Büyük oğul üzerine farz olan, ölmüş anne ve babasının, kazâya kalmış farz namazları.

      6-Nezir, yemîn, ahd ve benzeri sebeplerden dolayı farz olan namaz.

      GÜNLÜK FARZ NAMAZLAR

      Günlük farz namazlar beş vakittir. Bu vakit namazlarının, ne zaman ve ne şekilde kılınacakları bizlere güvenilir rivâyetlerle ulaştırılmıştır. Şimdi beş vakit namazın vakitlerini açıklayalım.

      ÖĞLE VE İKİNDİ NAMAZLARININ VAKTİ

      Öğle ve ikindi namazlarının her birinin husûsi ve müşterek vakitleri vardır. Öğle namazının husûsi vakti; öğle namazını kılma vakti girdikten itibâren, bir öğle namazı kılınacak kadar vaktin geçmesi kadardır. İkindi namazının husûsi vakti ise; akşam namazı kılma vaktinin girmesine bir ikindi namazı kılacak kadar kalan vakittir. Bu iki vakit arasındaki geniş zaman dilimi ise, iki namazın, ayrı-ayrı kametler getirilerek bir biri peşinden kılınabileceği vakittir. Bu şekilde iki namazı ortak vakitlerinde kılmaya “cem-i salâteyn” “iki namazı cem etme” denir ki, bu uygulama, hem Peygamber efendimiz (a.s) ve hem de Ehl-i Beyt İmâmları (a.s) tarafından tatbîk edilmiştir.

      NAMAZLARIN CEMİ İLE İLGİLİ BAZI RİVÂYETLER

      İmâm Cafer Sâdık’ın (a.s) naklettiğine göre; “Resûlullâh (a.s), öğle ve ikindi namazlarını birbiri peşinden öğle namazı vakti girdiğinde cemaatle îfâ etmişlerdir. Yine aynı şekilde akşam ve yatsı namazlarını da güneş batıp akşam namazı vakti girdikten sonra birbiri peşisıra kılmışlardır. Bu şekilde namaz kılmaları için, yolculuk, korku, aşırı sıcak ya da soğuk, yağmur ve benzeri hiç bir sebep de yoktu. Peygamberimiz Efendimiz böyle namaz kılmakla ümmetine vaktin geniş olduğuna dâir bir kolaylıköğretiyorlardı.”[15]

      İmâm Muhammed Bâkır (a.s) da buyurdular; “Güneşin gölgenin en kısa olduğu an olan tepe noktasına ulaşıp, batıya meylettiği ve gölgenin uzamaya başladığı anda öğle, ve hemen arkasından da ikindi namazının vakti girmiş olur. Güneş batıp akşam olduğunda ise, akşam namazının ve hemen arkasından da yatsı namazının vakti girmiş olur.”[16]

      Sahâbeden Muaz b. Cebel’den (r.a.) nakledilmiştir. Hz. Muaz diyor ki; “Hz. Peygamber ile (a.s) Tebük’e gitmek için yola çıkmıştık. Peygamberimiz (a.s) yolculuk esnâsında öğle ile ikindiyi, akşam ile yatsı namazlarını birleştirerek (cem ederek) kılıyor, kıldırıyordu.”[17]

      İbn-i Abbas’dan (r.a.) rivâyet edilmiştir. O der ki; “Hazreti Peygamber (a.s) korkulacak bir durum olmadığı ve seferde de (yolculukta) bulunmadığı halde öğle ile ikindi, akşam ile yatsı namazlarını birleştirerek kıldırmıştır.”

      Yine İbn-i Abbas (r.a.)’dan nakledilmiştir. O diyor ki; “Peygamberimiz Medîne’de korkulacak bir durum olmadığı, yağmur da yağmadığı halde öğle ile ikindiyi, akşam ile yatsı namazlarını cem etmiştir.” “Râvi diyor ki; İbn-i Abbas’a; ‘Hz. Peygamber niçin böyle yaptı?’ diye sordum. İbn-i Abbas (r.a.); ‘Ümmetini güçlüğe-zorluğa sokmamak için’ diye cevap verdi.”[18]

      Netice itibâriyle; seferde olduğu gibi yolculuk ve herhangi bir durumun olmadığı normal hallerde de, ihtiyâç duyulduğu zamanlar namazlar cem edilerek kılınabilecektir. Bu, Hazreti Peygamberin (a.s) biz ümmetine tanımış olduğu bir ruhsattır. O halde hangi sebeple olursa olsun Hz. Peygamber tarafından tanınmış olan bu ruhsatı kimsenin kaldırmaya hakkı yoktur.[19]

      AKŞAM VE YATSI NAMAZLARININ VAKTİ

      Akşam güneşin batmasından sonra, doğu tarafında görülen kızıllığın kaybolduğu andan itibaren akşam ve yatsı namazlarının vakti girmiş olur.

      Akşam ve yatsı namazlarının da özel ve ortak vakitleri vardır. Akşam namazının özel vakti akşam namazı girdiği andan itibâren üç rekatlık bir namaz kılacak bir zaman geçinceye kadardır. Yatsı namazının özel vakti de gecenin yarısına dört rekatlık bir namaz kılınacak kadar bir zamanın kaldığı süredir. Bu iki özel (husûsi) vakit arasında kalan geniş zaman dilimleri ise, akşam ile yatsı namazlarının müşterek kılınabilecekleri vakitlerdir.

      Peygamber efendimizin (a.s) ve pâk Ehl-i Beyt İmâmlarının (a.s) uygulamaları göz önüne alınarak namazlar belirtilen vakitler içerisinde kılınmalı, hiç bir namaz, diğer bir namazın husûsi vaktine bırakılmamalı, yatsı namazı da gece yarısını geçecek bir şekilde ertelenmemelidir. Bilinmelidir ki en faziletli namaz vaktin evvelinde kılınan namazdır. Bu konularla ile ilgili olarak;

      Peygamber efendimizden (a.s) nakledilmiştir; “Yatsı namazının vakti gece yarısına kadardır.”[20]

      Hak Ehlinin İmâmı Muhammed Bâkır’a (a.s) soruldu ki; “Her namaz için en fazîletli vakit vaktin evveli midir? Vaktin ortası mıdır? Yoksa vaktin sonu mudur?” Buyurdular (a.s); “En faziletli vakit, vaktin evvelidir.” Resûlullâh (a.s) ; “Muhakkak ki Allâh hayırda acele edilmesini sever.” buyurmuşlardır.”[21]

      Velâyet bahçesinin gülü İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Vaktin evvelinin, vaktin sonuna üstünlüğü, âhiretin dünyâya üstünlüğü gibidir.”[22]

      İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Yatsı namazının son vakti gecenin yarısıdır.”[23]

      SABAH NAMAZININ VAKTİ

      Sabaha yakın doğu tarafından bir aydınlanma başlar ki buna “fecr-i evvel” (birinci fecir) denir. Bu aydınlığın yayılıp tamamlanmasından sonra, ikinci fecir ve sabah namazının vakti girmiş olur. Sabah namazı vakti; güneş doğmaya başladığı âna kadar devam eder.

      İmâm Muhammed Bâkır (a.s) buyurdular; “Sabah namazının vakti, aydınlığın dikey değil, yatay olarak yayılmaya başladığı ikinci fecir ile güneşin doğmaya başladığı vakit arasıdır.”[24]

      GÜNLÜK FARZ NAMAZLAR KAÇ REKATTIR?

      Bir gündeki beş vakit farz namaz, toplam onyedi (17) rekattır.[25] Bu rekatların vakit namazlara göre dağılımı ise şöyledir;

      Sabah namazının farzı; İki rekat
      Öğle namazının farzı; Dört rekat
      İkindi namazının farzı; Dört rekat
      Akşam namazının farzı; Üç rekat
      Yatsı namazının farzı; Dört rekat

      SÜNNET NAMAZLAR

      Sünnet namazlar pek çoktur ve onlara nâfile namazlar da denir. Günlük farz namazlarla beraber kılınması özellikle tavsiye edilen sünnet namazlar şunlardan ibârettir. İkişer rekat hâlinde kılınırlar.

      Sabah namazının sünneti; iki rekattır, farzından önce kılınır.

      Öğle namazının sünneti; sekiz rekattır, farzından önce kılınır.

      İkindi namazının sünneti; sekiz rekattır, farzından önce kılınır.

      Akşam namazının sünneti; dört rekattır, farzından sonra kılınır.

      Yatsı namazının sünneti; oturarak kılınır, iki rekattır, farzından sonra kılınır. Ve bir rekat olarak kabul edilir.

      Bunlardan başka “gece namazı” olarak tabîr edilen ve gecenin yarısı geçtikten sonra kılınabilen onbir rekatlık nâfile namaz da vardır ki, bu namazın, bir rekatı ayrı olarak vitir namazı niyetiyle kılınmalıdır. Bu namaza “seher vakti ibâdeti” yada “teheccüd namazı ibâdeti” de denilebilir.

      Farz olan namazlar bir özür bulunmadıkça mutlak sûrette ayakta kılınırken, nâfile namazlar her hâl-u kârda oturarak da kılınabilir. Oturarak kılındığı taktirde de her iki rekat bir rekat olarak kabul edilir.

      Ehl-i Beyt’ten bizlere ulaşan rivâyetlerde sünnet namazlar üzerinde önemle durulmuş, özürsüz, mâzeretsiz mümkün olduğunca terk edilmemesi gerektiği vurgulanmıştır. O halde; Allâh’a güzel bir kulluk yapmak, Peygambere (a.s) iyi bir ümmet, Ehl-i Beyt (a.s) yoluna layık bir fert olmak istenirse, farzlar aksatılmadan edâ edilmeli, sünnet namazlar da “şu kadar rekat kılacaksın” sınırlarına şartlanmadan yerine getirilmelidir.

      Erenlerin Serdârı İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Farz ve nâfilelerin toplamı ellibir rekattır. Bunlardan onyedi rekatı farz olanı, otuzdört rekatı ise sünnet namazların rekatlarıdır. Yatsıdan sonra kılınan iki rekat sünnet namaz oturarak edâ edildiği için bir rekat olarak kabul edilir.”[28]

      Ruhlara nüfûz eden sözün sâhibi İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Sünnet namazlar hediye mesâbesindedir. Dilediğin zaman takdim edersin, inşâallâh kabul edilir. Ve sünnet namazlarını gücün yettiğince yerine getirirsin.”[29]
      NAMAZIN DIŞINDAKİ ŞARTLAR

      1-Hadesten tahâret:Abdestsizlik veya gusülsüzlük hâlinin giderilmesi ve namaza durmak için gereken abdest yada guslün alınmasıdır.

      2-Necâsetten tahâret:Bedende, elbisede veya namaz kılınacak mekandaki necâset ve pisliğin giderilmesidir.

      3-Setr-i avret:Namaz kılacak bir kimsenin vücûdunu gerektiği şekilde örtmesidir.

      Setr-i avret ile ilgili bazı hükümler: Erkeklerde setr-i avretin en aşağısı, ön ve arka avret mahallerinin örtülmüş olmasıdır.[30] Göbek ile diz kapağı arasının örtülü olması ise daha faziletlidir. En mükemmeli de normal giyim-kıyafet ile temiz bir halde namaza durmaktır.

      Kadınlarda ise setr-i avret; el, yüz ve ayaklar hariç bedenin tümünün örtülü olmasıdır.(Bu tesettür ölçüsü kadınlar için namaz hâricinde de nâmahremler yanında geçerli olan bir ölçüdür.)

      Eti yenen hayvanlardan murdar olarak ölmüş olanlarla, eti yenmeyen bütün hayvanların derilerinden îmâl edilmiş elbiseler ile namaz kılınmaz.

      Giyilen elbise gasb edilmiş olmamalıdır. Aksi halde namaz bâtıl (geçersiz) olur.

      Altın dokumalı elbise giymek, altın zincir, kolye, yüzük saat ve benzeri ziynet eşyaları kullanmak namaz içinde ve dışında erkeğe harâmdır. Bunlarla kılınan namaz geçersiz-bâtıl olur.

      Yine, erkeğin elbisesi saf ipekten olmamalıdır. Zîrâ, namazda ve namaz dışında erkeğin ipek giymesi harâmdır.

      Kadının ise, namazda veya namaz dışında altın ziynet eşyası kullanmasında, saf ipek elbiseler giymesinde hiç bir sakınca yoktur.

      Erkek ve bayanlarda tesettür-örtünme (İslâm’a=Ehl_i Beyt yoluna uygun giyim);
      Din (İslâm); insanların bu dünyâdaki yaşamlarını düzenlemek ve rızay-ı ilâhîyi kazanmak üzere Cenâb-ı Allâh’ın göndermiş olduğu kanun ve yasalar bütünüdür. Bu yasalar hem özel hayâtı ve hem de genel toplumsal hayâtı tanzîm eder.

      Kâinâtı ve evrenin özü olan insanı yaratan Rabbül âlemîn onu sonsuz ikramlarla da nimetlendirmiştir. Bu durumda yüce yaratıcının, yarattığı kullarına bir takım görevler yükleyerek, onların hal ve hareketleri üzerinde söz sâhibi olmasından daha tabîi bir sonuçtaolamaz....

      Madem bizler başı boş yaratılmadık... Madem yaratılışın sırrı imtihân... Ve madem ki kısacık bir imtihânın netîcesinde ebedî nimetler ve Allâh’ın râzılığı var... Öyleyse mümin bunun farkında olarak yaşamını sürdürmek durumundadır.

      Şu dünyâda birileri bizlere sağladıkları bir takım kısır imkanlar ve iyiliklerine karşılık bizden bir çok görev, teşekkür ve karşılık bekliyorlar da biz de çoğu zaman onları anlayışla karşılıyoruz...

      Aile reisleri emri altındakilerinin giyim-kuşam, gezme-tozma ve daha bir çok hal ve hareketlerine müdâhele etme hakkını kendilerinde görüyorlar ve çoğu zaman da (doğal olarak) anlayışla karşılanıyorlar...

      Hükûmetler halkların hemen her şeylerine karışma hakkını kendilerinde görüyorlar ve pratikte; alım-satımdan, evlenme-boşanmaya, doğumdan-ölüme, giyim-kuşamdan, yeme-içmeye, eğlenmeden, düşünceyi ifâde etmeye kadar her şeye karışıyorlar... Ama her şeye karışıyorlar... Herkes de bu durumu kabullenmiş ve neredeyse kimsecikler yadırgamıyor bu hâli...

      Peki bizlerin herşeylerine karışan bu güçlerin bizlere verdikleri ne?, bizler üzerinde egemen olabilecekleri süre ne kadar?, verdiklerinin sürekliliği Allâh’ın verdiklerinin yanında nedir? Daha doğrusu Allâh vermese kim kime ne verebilir?

      Öyleyse; Akıllı insan; her nimetin esas sâhibinin Allâh olduğunun farkına varan insandır. Bu nimet ve ikramlara karşılıkta bizim yaşamımızın her alanına karışma hakkının yalnızca Allâh’ın hakkı olduğunu bilmekte îmân etmiş olmanın doğal sonucudur.

      Ehl-i Beyt yoluna bağlı Müslüman-Alevî yaşamının her alanını düzenleyen temel emir ve yasakların, kanun ve yasaların, ilke ve kuralların Kurân ve Ehl-i Beyt’in öğretilerinde yer aldığını bilir, giyim-kuşamını da ona göre düzenler. Şeytanca yaklaşımlar sergileyerek ilâhî emirleri çiğnemeye çalışmaz. “Fâni hayatta Allâh’a ve emirlerine karşı gelmek geçmişte kime ne kazandırmış, bugün kime ne kazandıracaktır?” iyice bunun muhâsebesini yapar.

      Müslümân-Alevî bir kadının giyimde de örneği Hz. Fâtıma ve Hz. Hatîce analarımızdır.

      Dînin emirleri ve yasakları hayâtın her alanını kuşattığından giyim kuşamımızla ilgili düzenlemeler de (genel olarak) Kur’ân ve Ehl-i Beyt’in buyruklarıyla ortaya konmuştur. Şunu iyi bilmek lâzımdır ki; örtünmedeki temel gâye; İffeti-nâmûsu korumak, ard niyetli, kem gözlü, fesat düşünceli insanlara kapı aralamama, nefis ve şeytanın oyununa gelmemedir. Bu genel ilkeler çerçevesinde kadınlarımızın giyim ölçüleri Nûr sûresi (24): 31. Âyeti ile Ahzâb sûresi (33): 59. Âyetinde açıklanmıştır. Erkeklerimizin de İslâm’ın ahlâk ölçülerine uygun, kadınların izzet-i nefislerini rencide etmeyecek ve nefislerdeki vesvâs kötü düşünceleri harekete geçirmeyecek şekilde sade giyinmeleri, avret mahallerini ince ve dar olmayan elbiselerle, belli olmayacak bir şekilde setretmeleri-örtmeleri gerekmektedir.

      Ehl-i Beyt yoluna bağlı Müslüman’ların; (erkek ve kadın olarak) kendileri, âile ferdleri, oğul ve kızlarının giyimlerine Kur’ân’a uygun bir şekilde çeki-düzen vermeleri samimiyetlerinin tezâhürü olacaktır. Açık-saçıklık, başı boşluk, nefsin peşinde koşmak almış başını gitmekte... Bu manzara karşısında yüzü kızarmayan, utanmayan, rahatsız olmayan bir kimsenin bırakalım Alevî ya da Sünnî bir Müslüman olmasını, insan olduğunu bile tartışmaya açmak abartı sayılamaz. Henüz ar ve namus kavramlarının zihninde bir ağırlığı olan insanlarımız tez elden, vakit tamâmıyla geçmeden yeni baştan düşünsel ve eylemsel alanda yenilenme çalışmalarına başlamalı, Hakkın rızâsına ulaşma gayreti içinde olmalıdırlar. Aksi halde dövünmenin, âh-vâh etmenin, yakınmanın bir faydası olmayacaktır.

      Yüce Allâh’tan dileğimiz bizleri kendi yolunda kâim eylemesidir.[31]

      4-İstikbâl-i Kıble:Her nerede olunursa olunsun imkan bulunduğu müddetçe Kabe’ye yönelmektir.

      Namaz kılacak kimse, Kıblenin ne tarafta olduğunu iyice araştırmalı ve öylece namaza durmalıdır. İki âdil şâhidin sözüne ve ilmî verilere göre belirlenmiş olan kıbleye yönelinebilir.

      5-Vakit:Kılınacak olan her namazın vaktinin Şerîat ölçülerine göre girmiş olması lâzımdır. Vaktinden önce kılınan namaz geçersizdir. Vakti geçtikten sonra kılınan namaz ise edâ niyetiyle değil kazâ niyetiyle kılınır.
      EHL-İ BEYT YÖNÜNDEN ESEN SEHER YELLERİ

      İmâm Cafer Sâdık’a (a.s) soruldu; “Murdar olarak ölmüş olan bir hayvanın, dabağlanmış-işlenmiş derisinden yapılmış elbise ile namaz kılınır mı?” Buyurdular (a.s); “Hayır! Yetmiş kez de dabağlanmış olsa yine de kılınmaz.”[32]

      Sekizinci Hak İmâmımız Ali Rızâ’ya (a.s) soruldu; “Bir erkek ipek elbise ile namaz kılabilir mi?” Buyurdular (a.s); “Hayır kılamaz.”[33]

      Şemsü’l Eimme İmâm Muhammed Bâkır (a.s)’a soruldu; “Namaz kılan bir kimsenin ayakları altındaki yaygıda görebileceği bir yerde bulunan resim, namaza engel midir?” Buyurdular (a.s); “ Şayet resim, namaz kılınan mekânın sağ, sol veya arka tarafında, yada namaz kılanın başı üzerinde veya ayakları altında ise sakıncası yoktur. Kıblede ise, üzeri bir şeyle örtülür ve orada namaz kılınabilir.”[34]

      Nûr denizinin incisi İmâm Cafer Sâdık’a (a.s); “...her secde mahallinde yüzlerinizi O’na doğrultunuz...” [Arâf (7): 29],“...yüzünü Mescid-i Harâm’a çevir. Her nerede olursanız olunuz, yüzlerinizi o yöne çeviriniz...” [Bakara (2): 144] âyetlerindeki, “yön”ün neresi olduğu sorulduğunda” Buyurdular ki (a.s); “O yön; Kıble olan Kabe’dir.”[35]

      NAMAZKILINAN YERİN BAZI ÖZELLİKLERİ

      Namaz kılınan yer mübah olup, gasp edilmiş olmamalıdır. Mülkiyeti ya da kullanımı birine âit olan bir yerde izin alınmaksızın namaz kılınamaz. Kılınırsa, namaz geçersizdir. Humusu ve zekâtı verilmemiş bir para ile alınan mülkte namaz kılınamaz. Kılınan namaz ise bâtıl-geçersizdir. Humus ve zekat borcu olan ölünün mülkünden istifâde etmek harâmdır. Ve orada kılınan namaz geçersizdir.

      Namaz kılanın mekânı hareketsiz olmalıdır. Hareket halindeki; otomobil, tren, gemi, uçak...vs. şeylerin içerisinde mecbûr kalınmadıkça namaz kılınmaz. Mecbûri hallerde de aracın her hareketinde mümkün olduğu kadar yönün, kıbleye doğru çevrilmesi gerekir.

      Çatısı alçak olup altında düzgünce durulamayan, rükû ve secdelerin rahat ve uygun bir şekilde yapılamayacağı yerlerde namaz kılınmaz. Zarûret halinde ise, bu ameller mümkün olduğu kadar yerine getirilmelidir.

      Namaz kılanın mekanı necis olur da orada namaz kılmak durumunda kalınırsa, bu necâset beden ve elbiseye bulaşacak kadar ıslak olmamalıdır En azından, alnın yere geldiği secde mahalli necis olmamalı, necis ise kuru bile olsa, namaz bâtıl-geçersizdir.

      Kadın ve erkek aralarında perde ve benzeri bir şey olmadığı takdirde yan yana, aynı hizâda yada kadın önde olmamalıdır. Bu konuda mahrem veya nâmahrem arasında bir fark yoktur. Tek veya cemaat olarak namaz kılıyor olmakta fark etmez.

      Namaz kılanın alnını yere koyduğu yer (secde mahalli), dizlerin yere geldiği mekandan dört kapalı parmak aşağıda veya dört kapalı parmak yüksekte olmamalıdır.

      NERELERDE NAMAZ KILMAK DAHA FAZÎLETLİDİR?

      Namazları mescitte kılmak, Peygamberimiz (a.s) ve Ehl-i Beyt İmâmları (a.s) tarafından çokça tavsiye edilmiştir. İçerisinde namaz kılmanın en fazîletli olduğu mescitler de sırasıyla; Mescidü’l Harâm, Mescid-i Nebî, Kûfe Mescidi ve Beytü’l Makdis mescitleridir. Bunlardan başka şehrin en büyük mescidinde, oturulan mahallenin mescidinde namaz kılmakta evde namaz kılmaktan daha fazîletlidir.

      Kadınlar için evde namaz kılmaları iyi olmakla beraber, kendilerini nâmahremden muhâfaza edebilirlerse Cuma ve cemaat namazlarına katılmak üzere mescitlere gitmeleri daha iyi ve daha efdaldir.

      Bütün bu bilgilerin yanında şu husus asla hatırdan çıkarılmamalı: Mescitler; içlerinde Allâh’ın, Hz. Peygamberin (a.s) ve Allâh dostlarının (a.s) anıldığı yerlerdir. Yine bu amellerin yapıldığı her yer de mescit hükmündedir. Durum her ne olursa olsun mescit (câmi) adı verilen ve büyük olan mescide gitmek, “mutlak sûrette daha faziletlidir” demek değildir. Çünkü, mescidin bina edilmesinin gayesi; hayır, iyilik ve takvânın yaygınlaşmasına hizmet ve gerçek ibadetle, Hak’kın zikredileceği mekanların hazır hale getirilmesidir.

      Verilen, vaaz ve hutbelerde; Allâh’ın dînine, Peygamber efendimizin (a.s) berrak ve güvenilir sünnetlerine aykırı konuşmalar yapılan, Allâh’ın dostları ile birlikte, Allâh düşmanlarına da övgü ve methiyeler düzülen, Ehl-i Beyt’in kanına girenlerin de hazret(!) ve benzeri saygı sıfatları ile anıldığı, tarihteki tâğûtlarla günümüzdeki çağdaş tâğûtlara ve onların ilke, görüş, ideoloji ve öğretilerine uygun beyânât ve dînî sohbetlerin(!) yapıldığı mescitlere(!) gitmenin her hangi bir fazileti olmadığı gibi, şeytândan kaçar gibi bu tür yer ve mekanlardan uzak durulmalıdır. Ancak zarûri hallerde ferdî ibadetler, bu tür mekanlarda îfâ edilebilir.

      Allâh’ın dîninin, Hz. Peygamberin (a.s) sîret ve sünnetinin, Ehl-i Beyt’in erkân ve öğretilerinin açıkça anlatıldığı mescitlerin bulunmaması durumunda, Kur’ân ve Ehl-i Beyt’e gönülden bağlı olan Alevî Müslüman’ın yapması gereken en önemli işlerden birisi de, en kısa zamanda bu fonksiyonları icra edecek bir mescidin inşâ edilmesine gayret etmektir.

      Hak âşıklarının dilinden mescidin önemi;
      İrfan membaı İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Kim ki Hakkın rızâsına uygun bir mescit bina ederse, Allâh da o kimse için cennette bir ev (köşk) binâ eder...”[36]

      Sâdık dost İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Kadınlarınızın en hayırlı mescitleri, evleridir.”[37]

      Yine İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyuruyorlar; “Yıldızlar nasıl ki ışığıyla dünya ehli için aydınlık saçıyorlarsa, içerisinde geceleyin namaz kılınan evin de nûru gök ehline aydınlık saçar.”[38]

      Âşıkların sertâcı Hz. Muhammed Mustafâ (a.s) buyurdular; “Mescidimde kılınan bir namaz, Mescid-i Harâm hâriç diğer yerlerde kılınan bin namaza denktir. Mescid-i Harâmda kılınan bir namaz da mescidimde kılınanbin namaza denktir.”[39

      EZÂN VE KÂMET

      Müslüman’ların, günlük namazların kılındığı yerlerde namazdan önce ezan okumaları, müminleri bu vesile ile namaza davet etmeleri, farz namaza başlamadan önce de kâmet getirmeleri sünnettir. Bu sünnet, Kâinâtın efendisi Hz. Peygamberimizden (a.s) itibaren günümüze kadar uygulana gelmiştir.

      Ezan, onsekiz cümleden ibarettir. Okunuşu ve manası şöyledir:

      Allâhu Ekber (4 defa): Allâh en büyüktür.

      Eşhedü enlâ ilâhe illallâh (2 defa): Şehadet ederim ki Allâh’tan gayrı ilah yoktur.

      Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh (2 defa): Şehadet ederim ki Muhammed Allâh’ın Resûl’üdür.

      Eşhedü enne Aliyyen Veliyyullâh (2 defa): Şehâdet ederim ki Ali Allâh’ın Velî’sidir.*

      Hayya ale’s-salâh (2 defa): Haydin namaza.

      Hayya ale’l-felâh (2 defa): Haydin kurtuluşa.

      Hayya alâ hayri’l amel (2 defa): Haydin en hayırlı amele.

      Allâhu Ekber (2 defa): Allâh en büyüktür.

      Lâ ilâhe illallâh (2 defa): Allâh’tan gayrı ilâh yoktur.

      Farz olan namazı kılmak için getirilen kâmet ise, onyedi cümledir. Kâmet getirilirken, ezandaki ilk okunan “Allâhu Ekber” cümlesinin iki defa okunuşu ve ezanın sonundaki “Lâ ilâhe illallâh” cümlesinin bir defa okunuşu azaltılır. Ancak, “Hayya alâ hayri’l amel” cümlesinden sonra iki defa da “Kad kâmeti’s-Salâh” (Namaza başlanmaktadır.) cümlesi ilave edilir.[40]

      *(Ezan ve kâmette “Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh” cümlesinden sonra okunan “Eşhedü enne Aliyyen Veliyyullâh” cümlesi, ezânın ve kâmetin bir parçası olmayıp, Ehl-i Beyt’e duyulan sevgi ve muhabbetin ve Onların Velâyetine bağlanmış olmanın bir nişânesi olarak söylenir.)

      Yine, yaşadığımız coğrafyada pek bilinmeyen ancak Ehl-i Beyt anlayışında ezanın bir parçası olduğuna inanılan “Hayya alâ hayri’l amel” cümlesi, Peygamber efendimiz (a.s) zamanında Ezân-ı Muhammediye de okunan ancak, İkinci Halîfe Ömer b. Hattâb tarafından bazı maslahatlar gözetilerek ezandan çıkartılmış olan bir cümledir.[41] Ehl-i Beyt mektebinde Resûlullâh’ın (a.s) uygulamaları ve öğretileri her şeyden önde ve uyulmaya daha layık örnekler olarak bilindiğinden, bu cümle bugün de Ezân-ı Muhammediye’ de hâlâ okunmaya devam etmektedir.

      Ezân ve kâmetle ilgili bazı hükümler;
      Çocuğun dünyâya geldiği gün veya göbeği düşmeden önce, sağ kulağına ezân, sol kulağına da kâmet okunması sünnettir.

      Ezan ve kâmet, oyun ve eğlence meclislerinde okunan şarkı-türkü misâli okunmamalı, tane-tane anlaşılır bir Arapça ile düzgünce okunmalıdır.

      Ezan yavaş ve teenni ile okunurken, kâmet biraz daha seri okunmalıdır.

      Ezan yada kâmet namaz vakti girdikten sonra okunmalıdır. Vaktinden önce okunan ezan ve kâmet geçersiz olup, yenilenmelidir.

      Bir mekanda ezan okunmuş ve kâmet getirilmiş olarak, cemaatle namaz kılınmış ise, orada, tek olarak kılınacak namaza ayrıca kâmet getirmeye gerek yoktur.

      İnsanın ezan okurken kıbleye yönelik olması, abdestli bulunması, ellerini kulağına koyması, sesini yükseltmesi, ezanın cümleleri arasında az bir zaman duraklayarak okuması ve cümleler arasında konuşmaması sünnettir.

      Kâmet getirilirken de kıbleye yönelik olunması, bedenin hareketsiz durması, ezandan biraz daha seri ve daha düşük bir ses tonuyla okunması sünnettir.

      KONU İLE İLGİLİ EHL-İ BEYT’TEN NURDAN DAMLALAR

      Peygamberimizden (a.s) nakledilmiştir. Buyurdular (a.s); “Yeryüzünde ezan okunduğunda melekler bunu işitirler ve derler ki; “Bu ses Ümmet-i Muhammed’in sesidir. Onlar Allâh’ı birliyorlar.” Melekler, Ümmet tâ ki namazdan ayrılıncaya kadar, bu ümmet için Allâh’tan af ve mağfiret dilerler.”[43]

      Hz. Muhammed Bâkır (a.s)’ın naklettiğine göre; “Peygamberimiz (a.s) müezzinin ezanını işittiğinde aynı cümleleri tekrarlardı.”[44]

      İmâm Cafer Sâdık’dan (a.s) nakledildiğine göre; “Resûlullâh hiç bir sebep olmaksızın hazarda (yani sefer-yolculuk hali olmadığı durumda) öğle ile ikindi namazını bir ezan ve iki kâmet ile, akşam ve yatsı namazını da yine bir ezân ve iki kâmet getirerek cem etmişlerdir.”[45]

      Dînin Nûru İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Sizden her hangi bir kimse hasta olmadığı müddetçe, yürüyerek, bir yere yaslanarak yada binit üzerinde kâmet getirmesin. Namazda duruyormuşçasına hareketsiz bir halde kamet getiriniz. Çünkü, kâmet getirmek, farz olan namaza girişin bir başlangıcıdır.”[46]

      İmâm Cafer Sâdık’a (a.s) soruldu ki; “Kadınların ezan okumaları ve kâmet getirmeleri gerekir mi?” İmâm (a.s) buyurdular: “Hayır, gerekmez. Yalnızca tekbîr ve kelime-i şehâdet getirirlerse kâfîdir.”[47]

      HAK ÂŞIKLARINA!

      (Bazı ibâdetlerin Arapçayla îfâ edilmesi üzerine)
      Ezân okumak her ne kadar sünnet ise de, okunulan belde de Müslüman’ların varlığının bir nişânesi olarak bilindiğinden, bütün bir Muhammed Ümmetini birbirine bağlayan, ortak değerlerdendir ve çok ehemmiyete hâizdir. Bundan dolayıdır ki, ezân; tüm dünyâda Ümmetin birlik ve beraberliğinin bir simgesi olarak, evrensel bir müşterek dilin oluşması amacıyla Arapça okunur. Ezanın ya da Namaz sûrelerinin vs. Arapça okunması, Arap ırkının veya Arapça’nın üstünlüğünden ve faziletinden değil, bütün Müslüman’ların ibâdet dilinde ortak bir payda oluşturmalarının gerekliliğinden ve başta saâdet asrı olan Peygamberimizin (a.s) aramızda bulunduğu dönem ile, tüm Ehl-i Beyt Önderlerinin (a.s) yaşadıkları çağlarda ve yüzlerce yıllık İslâm tarihinde bu şekilde okunmuş olması ve böyle okunmasının tavsiye ile emredilmiş olmasından kaynaklanmaktadır.

      Ancak çok özel durumlarda (Mesela; Arapça olarak sure, dua vs. ezberleyemeyen kimseler olursa) ise elbette, “yapamıyorum” diyerek namazlar terk edilmez, ana dilinde bile olsa ibâdetler icrâ edilmeye çalışılır. Ya da hiç bir şekilde ezber yapamayacak durumda olan kimse ise yalnızca Allâh, Allâh diye bile olsa ibâdet eder. Bu hükümler çok özel ve kişiseldir. Geneli bağlamaz ve genele yönelik değildir. Hani İslâm’da herkesin de bildiği “zorlaştırmayıp, kolaylaştırma” prensibi vardır ya, bu hüküm de böyle bir şeydir. Bunu ideolojik amaçlar uğrunda istismar etmek, ümmet bilincini yok etmeye çalışmak, iyi niyet gösterisi ile bâtıl amaçlarını gerçekleştirmeye çalışanlara alet olmak aklı başında hiç bir Müslüman’a yakışmaz. Ey güzel insan (a.s) târih ötesinden ne de güzel buyurmuşsun!; “...Kelimetü hakkin yurâdu bihal bâtıl...”

      İbâdet dilinin Arapça olması, bazılarının sandığı gibi Arap kültür emperyalizminin(!) bir sonucu da değildir. Bu konuya böyle yaklaşanlar, ya farkına vararak veya farkında olmadan bir ırkı aşağılamak sûretiyle hem Şanlı Liderimiz Hz. Muhammed’e (a.s) ve hem de O’nun tertemiz Ehl-i Beyt soyuna leke sürmeye çalışmakta, âdeta onları bir Arap ırkçısı imişler gibi takdim etmektedirler. Düşünmemektedirler ki böyle yapmakla asıl kendileri bir ırkın, bağnazca üstünlüğünü kabul etmekte ve yıkıcı bir Milliyetçilik cereyanını hortlatmaktadırlar. Bazılarının, Ehl-i Beyt taraftarı görünerek bunu savunması ise, tamâmıyla üzüntü vericidir. Yanılarak bu görüşe kapılanları uyarmak insanlığımızın bir gereğidir. Ancak, kasıtlı olarak Sünnî ve Alevî Müslüman’ları, saptırmaya çalışanları ise, Allâh’a havâle ediyor, onların ıslâh olmaları ve hak ettiklerine kavuşmaları için duâcı oluyoruz.

      Şu gerçek iyice bilinmelidir ki;

      Alevî ve Sünnî İslâm anlayışında Arap ırkçılığının (Milliyetçiliğinin) yeri olmadığı gibi, diğer kavimlerin de ırkçılığının (Milliyetçiliğinin) yeri yoktur.

      Arap ırkçılığına hayır! Fars ırkçılığına evet mi?

      Arap ırkçılığına hayır! Türk ırkçılığına evet mi?

      Arap, Fars, Türk ırkçılığına hayır! Kürt, Zaza, Çerkez, Laz, Gürcü vs. ırkçılığına evet mi?

      Hayır! Binlerce Hayır! İslâm her türlü ırkçılığa kökten lâ çekmiştir. “Lâ ilâhe illallâh” gerçeğini tasdik ettim diyenler bu hakikati neden bir türlü anlamak istemezler? Nedir bu câhiliyyeden kalma asabiyet? Nedir bu, Peygamberin (a.s),Ehl-i Beyt’in (a.s) ve Güzide Ashâbın (r.a.) rûhâniyetine yapılan bunca eziyetler? Hem de Alevî Müslüman(!)-Sünnî Müslüman(!) kimliği altında!

      Alevî Müslüman; her türlü ırkçılığa karşı olandır.
      NAMAZIN FARZLARI
      NAMAZIN İÇİNDEKİ FARZLAR


      Namazın içindeki farzlar ondur;
      1. Niyet

      2. İftitâh (başlangıç) tekbiri

      3. Kıyâm

      4. Kıraat

      5. Rükû

      6. Sücûd

      7. Teşehhüd

      8. Selâm

      9. Tertib

      10. Müvâlât[48]

      NİYET

      Namaz; Allâh’ı razı etmek, O’na yakın olmak, O’nun huzuruna çıkarak şereflenmek, O’nun emirlerini yerine getirmek niyetiyle edâ edilmelidir. Namaz kılacak olan kimse, namaza başlarken, başlamak üzere olduğu namazın hangi namaz olduğunu kalbinden geçirmeli, mümkün ise dil ile de ikrâr ederek niyet etmelidir. Yalnız kalben niyet etmek de yeterli olmakla beraber, dil ile de ifâde etmek daha faziletlidir.

      İnsan, namazını yalnızca âlemlerin Rabbi olan Allâh için kılmalıdır. Namazın tamâmı yada bir kısmı hem Allâh için, hem de gösteriş, riyâ, “desinler” vs. için kılınırsa, namaz bütünüyle bâtıldır, geçersizdir, anlamsızdır. Bu şekildeki bir namaz, kişiyi Allâh’a yaklaştırmak şöyle dursun, Allâh ile olan bağı ve sevgiyi de tümden yok etmeye başlar ki, insanı şirke doğru yuvarlar.

      İFTİTÂH (BAŞLANGIÇ) TEKBİRİ

      İftitâh tekbîri; Kıyâm hâlinde namaza hazır olan kimsenin, niyetini yaptıktan sonra, namaza giriş için, vücûdu rahat ve sâkin bir halde, Allâh’ın huzuruna-dîvânına çıktığının bilincinde olarak, ciddiyet, saygı ve Allâh’a duyduğu sevgi ile “ALLÂH-U EKBER”[49] demesidir.

      İftitah tekbîrinde, bedenin kasten hareket ettirilmesi namazı geçersiz kılar.

      Gerek tekbîr ve gerekse namazda okunan sûreler, zikirler ve duâlar kişinin kendisinin duyabileceği şekilde okunmalıdır.

      Namazın başlangıç tekbîrinde ve namaz esnâsında getirilen bütün tekbirlerde, ellerin kulak hizâsına kadar kaldırılması sünnettir.

      KIYÂM (AYAKTA DURMAK)

      Namaza başlama tekbîri getirilirken ve bu tekbîrden ilk rükû ânına kadar geçen süre içerisinde ayakta durmaktır. Bir mazeret olmadığı müddetçe namaza mutlak sûrette kıyâm halinde başlanılır.

      Ayakta duramayacak kadar hasta olan bir kimse dâhi imkânı nisbetinde başlama tekbîrini kıyâm hâlinde getirmeli, daha sonra kendisine en uygun gelen bir şekilde oturmalıdır. Bu da mümkün değilse ayakta durmaya en yakın bir halde tekbîr almalı sonra uygun vaziyette namazına devâm etmelidir.

      Kıyamda duran kimsenin, kıyamda iken vücûdunu dik ve düzgün tutması, omuzlarını serbest bir şekilde aşağıya bırakması, ellerini bağlamayıp bacaklarının yan tarafına doğru sarkıtması, Allâh’a tam bir bağlılık ve sevgi ile kalbden yönelmesi, ayaklarını bir hizada tutması, erkekse; ayaklarının arasında üç açık parmakla bir karış arası açıklık bırakması, kadın ise; ayaklarını birbirine bitiştirmesi sünnettir.

      Kıyamda iken ayakları normal duruş denilmeyecek şekilde birbirinden ayrı-uzak tutmak namazı bozar.

      KIRÂAT (OKUMA)

      Kırâat; Namaza giriş için başlangıç tekbîri getirdikten sonra, namazın ilk iki rekatında “Hamd sûresi (Fâtiha)” ile peşinden zammı sûre tabîr edilen bir tam sûreyi (Kevser, İhlâs, Felak, Nâs, Tebbet...vb.) okumaktır.[50]

      Okunan Fâtiha sûresinden sonra “Âmin” denilmeyip “Elhamdu lillâhi Rabbil âlemîn”[51] denilmesi sünnettir. Ehl-i Beyt erkânına göre namazda Fâtihanın arkasından “âmin” sözünün söylenmesi namazı bozar.

      Âcil durumlarda veya şiddetli hastalık hallerinde namazlarda okunan Fâtiha ve zamm-ı sûreden, yalnızca Fâtiha sûresinin okunması yeterlidir.

      Ehl-i Beyt yoluna göre; namazda Fâtihayı ve zamm-ı sûreyi birinci ve ikinci rekatlarda okumak farzdır. Diğer rekatlarda ise, yalnızca Fâtiha veya en az bir kez “tesbîhât-ı erbea” (dört tesbîh) denilen “sübhânallâhi, velhamdu lillâhi, velâ ilâhe illallâhu vallâhu ekber.”[52] zikri okunur.

      Tesbîhâtı öğrenemeyen veya doğru okuyamayan bir kimse, namazın üçüncü ve dördüncü rekatlarında da Fâtiha’yı okumalıdır.

      Tesbîhât-ı erbea’yı üç kez okumak iyi olmakla beraber, bir kez yada tek olmak kaydıyla daha fazla da okunabilir.

      Erkeklerin, sabah namazının farzında, akşam ve yatsı namazlarının farzlarının ilk iki rekatında kıraatı (Fâtiha ve zamm-ı sûreyi) açıktan, sesli olarak okumaları, akşam namazının üçüncü, yatsı namazının üç ve dördüncü rekatları ile, diğer bütün vakit namazların farzlarında ve bütün nâfilelerde ise sessiz okumaları farzdır. Kadınlar ise bütün namazlarda kırâatı sessiz olarak yerine getirirler.

      Sesli kırâat yapılması gereken namazlarda kasten sessiz, sessiz kırâat yapılması gereken namazlarda da kastensesli kırâat (okuma) yapılırsa, namaz bâtıl-bozulmuş olur.

      RÜKÛ

      Her rekatta, kırâattan sonra “Allâhu Ekber” diyerek tekbîr getirilir ve eller diz kapaklarına gelecek şekilde eğilinir ki, bu amele rükû denir.

      Rükûya eğilindiğinde sırt düz, diz kapakları mümkün olduğunca bükülmemiş, gergin, gözler secde mahalline bakar vaziyette olmalıdır. Rükû halinde okunan zikir ânında beden sâkin ve hareketsiz olmalıdır.

      Rükûyu hastalık ve benzeri sebeplerden dolayı kâmil mânâda yerine getiremeyen bir kimse, yapabildiği ölçüde rükûya eğilmeli, bu da mümkün olmazsa, baş hareketi, hattâ göz îmâsı ile de olsa rükû yapmaya çalışmalıdır.

      Rükûda üç kez “Sübhanallâh”[53] veya en az bir kez “Sübhane Rabbiyel azîm ve bihamdih”[54] zikrinin okunması farzdır.

      Rükû zikri tamamlandıktan sonra tam doğrulmalı ve vücut sakinleştikten sonra secdeye gidilmelidir. Rükûdaki zikirden önce ve sonra Peygamber efendimize (a.s) ve Ehl-i Beyt’ine (a.s) salavât getirilmesi, rükûdan doğrulup dik durduktan sonra beden sakinleşince “Semiallâhu limen hamideh”[55] denilmesi sünnettir. Sonra da “Elhamdu lillâhi Rabbil âlemîn”[56] zikri söylenir.

      Kadınlar rükû halinde ellerini dizlerinin biraz yukarısına koyar ve dizlerini de gergin olacak bir şekilde geriye doğru çekmezler.

      SÜCÛD (SECDELER)

      Secde; alnın, her iki elin içinin, her iki diz kapağının ve iki ayağın baş parmak uçlarının yere konmasıdır.

      Namaz kılan bir kimsenin farz ve sünnet namazların her rekatında rükûdan sonra iki secde yapması farzdır.

      Secdelerde zikir olarak en az üç kere “Sübhanallâh” veya bir kez “Sübhane Rabbiyel a’lâ ve bihamdih”[57] denilmesi farzdır.

      Secdede de farz olan zikirler okunurken beden sakin olmalıdır.

      Birinci secdenin zikri tamamlandıktan sonra oturulmalı ve beden sakinleştikten sonra ikinci secdeye gidilmelidir.

      Namaz kılanın alnını koyduğu yer, dizlerini yahut ayak parmaklarını koymuş olduğu yerden dört bitişik parmaktan daha aşağı veya daha yukarı olmamalıdır.

      Secdede elin içi yere konmalıdır. Ancak elin içinde yere konulmaya engel olacak durumda yara ve benzeri bir durumun olması halinde elin üstü yere konur. O da mümkün olmazsa, bilek, o da olmazsa, dirseğe kadar olan bir kısım, o da mümkün olmazsa kol yere konulmalıdır.

      Ayaklar ise; secde ânında başparmakların ucu yere değecek şekilde yere konmuş olmalıdır. Bu mümkün olmadığı hallerde, sırasıyla diğer parmaklar, ya da ayağın diğer kısımlarından her ne kadarı var ise o kısmı yere konulmalıdır.

      Alında secdeye engel olacak bir durum var ise, alnın sağlam olan diğer kısımları, o olmazsa çene ile, o da olmazsa yüzün her hangi bir yanıyla, o da mümkün değilse, başın ön tarafı ile secde edilmelidir
      TEŞEHHÜD

      Bütün farz namazların ikinci rekatlarında, akşam namazının üçüncü rekatında, öğle, ikindi ve yatsı namazlarının dördüncü rekatlarında, ikinci secdeden sonra beden sakin olduğu halde teşehhüd okunulması farzdır.

      Okunması farz olan teşehhüd şöyledir: “Eşhedü enlâ ilâhe illallâhu vahdehû lâ şerîke leh. Ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve Resûlüh. Allâhümme salli alâ Muhammedin ve Âl-i Muhammed.”[60]

      SELÂM


      Namazın son rekatındaki teşehhüdden sonra oturulmuş vaziyette ve beden sâkin olarak kıbleye doğru selâm verilmesi farzdır. Verilmesi farz olan selâm şöyledir: “Esselâmu aleyke eyyühennebiyyü ve rahmetullâhi ve berakâtüh.”[61] Farz olan bu selamdan sonra; “Esselâmu aleynâ ve alâ ibâdillâhissâlihîn. Esselâmu aleyküm ve rahmetullâhi ve berakâtüh.”[62] selamlarının okunması da sünnettir. “Esselamu aleyküm ve rahmetullâhi ve berakâtüh” selâmını okurken baş sağ ve sol omuzlara doğru çevrilebilir. Son selâmı bu şekilde vermenin müstehab (iyi) bir amel olduğu da bazı rivâyetlerde belirtilmiştir.

      TERTÎB

      Namaz ibâdeti; şartlarına ve öncelik sırasına riâyet edilerek yerine getirilen bir ibâdettir. Namazı anlatılan sıraya (tertîbe) uyarak kılmak farzdır.

      Bilerek ve kasten, namazda yerine getirilmesi gereken farz amelleri öne almak veya geriye bırakmak sûretiyle yer değiştirtmek namazı bâtıl (geçersiz ) kılar.

      Meselâ; sûreyi Fâtihadan önce okumak, secdeyi rükûdan önce yapmak gibi bir amel unutularak veya kasten yapılırsa namaz bozulmuş olur.

      MUVÂLÂT

      Muvâlât; Namazın farzlarının, birbiri ardından ve aralarında “namaz kılmıyor” denilecek bir miktarda boşluk verilmeksizin yapılması demektir.

      Namaz kılınırken hata ile yahut kasten namazdaki ameller arasında veya okunulan sûre ve zikirler arasında “namaz kılmıyor” denilecek miktarda ara verilirse namaz bozulur.

      Ancak rükû ve secdeleri uzun yapmak, kıraatta uzun sûre okumak muvâlâtı engellemez.
      NAMAZIN SÜNNETLERİNDEN KUNÛT

      Kunût; namazda ikinci rekatta rükûya varmadan önce tekbîr getirilerek elleri yüz hizasında dua eder bir vaziyette kaldırıp bitiştirerek belli zikir ve duâları okumakla yerine getirilen bir ameldir.

      Farz ve sünnet namazların hepsinde ikinci rekatın rükûsundan önce kunût okumak sünnettir.

      Kunûtta; “Sübhanallâh”, “Elhamdülillah” ve benzeri gibi zikirlerle, “Rabbenâ âtinâ fiddünyâ haseneten ve filâhireti haseneten ve kınâ azâbennâr birahmetike yâ erhamerrâhımîn”[63] ve benzeri duâlar okunabilir.

      Bütün namazlardaki kunûtlarda duâ ve zikirler, Arapça okunabildiği gibi, diğer dillerle de okunabilir. Her Müslüman, kunûtunda, içinde bulunduğu hale göre, dilediği lisanla (Arapça, Türkçe, Kürtçe, Zazaca, Gürcüce, Farsça, Çerkezce, Lazca, İngilizce vs.) meşrû olan dilekve isteklerini samimiyet ve ihlâs ile dile getirerek Rabbine niyazda bulunabilir.
      Âdâbına uygun olarak namaz nasıl kılınır?

      Namaz öncesi âlemlerin Rabbi olan Allâh’a yakınlık kastı ile güzel bir şekilde abdest alınır. Sonra, kılınacak namaz vakti girdiğinde, temiz ve üzerinde namaz kılınması münâsip olan bir şeyin üstünde, namaza başlamak üzere kıbleye yönelinir. Üzerinde durulan yaygı, secde edilmesi câiz olmayan kumaş ve benzeri şeylerden îmâl edilmiş bir seccâde veya halı ve benzeri bir şey ise, secde mahalline, alnımıza gelecek şekilde topraktan yapılmış bir mühür (secde toprağı), düz taş, tahta, hasır ve kağıt parçası gibi temiz bir şey konulur.

      Namazın farzı kılınacaksa, ayakta durularak, düzgün ve açık ifadelerle ve arada her hangi bir söz konuşulmadan hareketsiz bir halde kâmet getirilir.

      Hangi vaktin namazı kılınacaksa o namaz için Allâh’a yakınlık amacıyla kalben niyet edilir. Mümkün ise dil ile de örneğin; “Bugünün öğle namazının dört rekatlık farzını Allâh rızâsı için kılmaya niyet ettim.” şeklinde, niyet ifade edilir.

      Sâkin ve hareketsiz bir vaziyette kıyamda (ayakta) durulur. Namaza giriş tekbîri olan “Allâhu Ekber” cümlesini söylemek üzere eller yüz hizâsına kadar kaldırılarak tekbîr getirilir. Ve eller, esas duruştaki bir askerin duruşu gibi hazır ol vaziyetinde olacak şekilde yanlara salınır.

      Eûzübesmele; yani “Eûzübillâhimineşşeytânirracîm. Bismillâhirrahmânirrahîm.”[64] çekilerek Fâtiha sûresi (Hamd sûresi) okunur. Sûre; her âyetin sonunda, âyetin sonuna gelindiğini belirtecek bir süre miktarı durularak tane-tane ve düzgün bir şekilde okunmalıdır. Sûrenin sonunda “Elhamdu lillâhi Rabbil âlemîn” denilir ve besmele çekilerek tam bir sûre okumak üzere zamm-ı sûreye başlanır. Bu sûre de düzgün bir kırâat ile ve sükûnetle okunduktan sonra, eller yüz-kulak hizâsına kaldırılarak[65] tekbîr getirilir ve rükûya gidilir. Rükûda gereken zikir ve salavât okunduktan sonra yavaşça doğrulunarak “Semiallâhu limen hamideh, elhamdu lillâhi Rabbil âlemîn.” denilir. Beden sâkinleştikten sonra hareketsiz halde tekbîr getirilerek secdeye gidilir. Secdede zikirler ve salavât okunduktan sonra, doğrulunarak “Allâhu Ekber” denilir. Tekrar tekbîr getirilerek ikinci secdeye varılır, zikir ve salavâttan sonra doğrulunarak hafifçe oturulur. Ve sâkin bir halde iken tekbîr getirilerek ikinci rekatı kılmak üzere ayağa kalkılır.

      İkinci rekatta da eûzübesmele ile Fâtiha ve zamm-ı sûre okunur. Rükûya gitmeden evvel tekbîr getirilerek eller bitişik vaziyette, avuç içi yukarı gelecek şekilde yüz hizâsına kadar kaldırılır ve kunût tutulur. Gereken duâ, zikir ve salavâtlar istenilen lisanla okunduktan sonra tekbîr getirilerek rükûya gidilir. İlk rekatta yapıldığı gibi ameller yerine getirilir ve ikinci secdeden sonra “teşehhüde” oturulur. Beden sakin bir durumda iken teşehhüd okunur. Namaz iki rekatlık bir namaz ise (Sabah namazı ve sünnet namazları gibi), teşehhüdün peşinden baş hafifçe doğrultularak kıbleye doğru “selâm” verilir. Ve nihâyet, eller sünnet olduğu üzere üç kez tekbîr getirilerek yüz hizâsına kadar kaldırılır ve namazdan çıkılmış olur.

      Üç rekatlı bir namazda ise, ikinci rekatın teşehhüdünden sonra, selâm verilmez. Tekbîr getirilerek veya “Bihavlillâhi ve kuvvetihi ekûmu ve ekudu”[66] denilerek üçüncü rekata kalkılır. Kıyamda ya bir kez“Fâtiha” veya “Tesbîhâtı erbea”denilen zikir üç kez okunarak rükû ve secdeler yerine getirilir. İkinci rekatın sonunda ifade edildiği şekilde namaza son verilir.

      Dört rekatlı namazdada, üçüncü rekattan sonra tekrar doğrulunarak hafifçe oturulur ve sâkin bir halde tekbîr getirilerek son rekata kalkılır. Üçüncü rekattaki gibi gereken ameller yerine getirilir. Rükû ve secdeden sonra teşehhüd, selâm ve üç tekbîr ile namazdan çıkılmış olur.

      Ehl-i Beyt’e (a.s) bağlı bir Müslüman kılmış olduğu namazların akabinde, Hz. Peygamberin (a.s) Hz. Fâtıma (a.s) anamıza tavsiye ettiği ve Sünnî Müslüman kardeşlerimizin de titizlikle yerine getirmeye çalıştıkları “Tesbîhâtı”, (Otuz dört (34) kez Allâhu Ekber, otuz üç (33) kez Elhamdu lillâh, otuz üç (33) kez de Sübhânallâh)[67] ve mümkün olduğu kadar Kur’ân-ı Kerîm ve meâlini, ve her namazın arkasından okunulması özellikle tavsiye edilen duâları okumalı, hâcet ve ihtiyaçlarını, şükür ve niyazlarını ifâde eden yakarışlarını yapmalıdır. Çünkü kulluğun özü duâdır. Duâ; müminin silâhı ve belalara karşı bir kalkanıdır. Fikir, zikir ve şükür mümin olmanın nişânesidir.
      NAMAZ İLE İLGİLİ EHL-İ BEYT’TEN IŞIKLAR

      İmâm Cafer Sâdık (a.s)’ın naklettiğine göre; “Resûlullâh (a.s) namaz kılacakları vakit, insanların önünden geçme ihtimâli olduğu zamanlar önlerine bir sütre (âsa, çubuk...vs.) koyar, namaza öyle başlarlardı.”[68]

      İmâm Cafer Sâdık’a (a.s); “Önünde sütre bulunmayan bir kimsenin namaz hâlindeyken önünden geçilmesi namazını bozar mı? diye soruldu.” İmâm (a.s) buyurdular; “Hayır. Namaz kılanın önünden ne geçerse geçsin namazı bozulmaz. Ancak siz yine de imkanınız var ise böyle bir ihtimâlin olduğu zamanlar önünüze sütre ve benzeri bir şey koyarak buna mâni olun.”[69] (Zîrâ namaz kılanın önünden geçmemek, namaz kılanın da birilerinin önünden geçme ihtimâli bulunduğu hallerde bir engel koymaları namazın âdaplarındandır.)

      Bir gün Ebû Hanîfe (r.h.), İmâm Cafer Sâdık’ın (a.s) yanına gelerek şöyle dedi; “Oğlun Mûsâ Kâzım’ı namaz kılarken gördüm. Önünden insanlar geçtiği halde (sütre var olduğu halde, sütre ile Mûsâ Kâzım arasında geçiyorlardı.) onlara mâni olmuyordu.” İmâm; “Oğlum Mûsâ’yı çağırın.” dedi. Mûsâ Kâzım çağırıldı. İmâm (a.s), oğluna hitâben buyurdular; “Ey oğulcuğum! Ebû Hanîfe, “sen namaz halindeyken insanların senin önünden geçtiğini, fakat senin onlara mâni olmadığını söylüyor.” ne dersin?” Mûsâ Kâzım (a.s) buyurdular; “Evet, doğrudur babacığım. Öyle oldu. Zira benim kendisine ibadette bulunduğum zat, bana önümden geçenlerden daha yakın idi. (Yani Allâh ile arama kimse giremedi.) Yüce Allâh buyurmuyor mu ki; “Biz ona (insana) şah damarından daha yakınız.” [Kâf: (50): 16] Bunun üzerine İmâm (a.s) oğlunu bağrına bastı ve dedi; “Anam, babam sana feda olsun ey sırların koruyucusu (hazinesi)!.”[70]

      İmâmet gemisinin devrindeki kaptanı İmâm Cafer Sâdık’ın (a.s) naklettiğine göre, Hz. Muhammed Bâkır (a.s) buyurdular; “Zeynelâbidîn (a.s) namaza durduğunda bir ağacın gövdesi gibi hareketsiz olurlardı. Öyle ki, O’nun üzerindekiler ancak rüzgar ile hareket ederdi.”[71]

      Altın soyun altın halkalarından İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Kim farz olan namazını kılar ve arkasından da zikirler, tesbîhler, Kur’ân okuma, duâ ve benzeri şeyleri yerine getirirse, o kimse Allâh’ın misâfiridir. Misâfirine ikramda bulunmak da Allâh üzerine bir haktır.”[72]

      Hak kılavuzlardan İmâm Cafer Sâdık (a.s) buyurdular; “Secde, yere ve yerden biten, yenilmeyen, giyilmeyen şeyler üzerine yapılır. İmâm Hüseyin’in (a.s) kabrinin (Kerbelâ’nın) toprağı üzerinde secde yapmak ise yedi kat yeri nurlandırır.”[73]

      Sâdıkların İmâmı İmâm Cafer Sâdık (a.s)’dan rivâyet edilmiştir. Buyurdular ki; “Her şey bir ölçüye vurulur. Ancak Allâh korkusundan ağlamanın bir ölçüsü-tartısı yoktur. Bir damla göz yaşı ateş denizlerini söndürür. Bir an bile olsa, ağlayan kimseye merhamet olunur. Kıyamet günü şu üç göz hariç bütün gözler ağlayacaktır. (Dünyâda iken) Allâh korkusundan ağlayan göz, Allâh’ın harâm kıldığı şeylere karşı yumulan göz, Allâh yolunda seher vakitlerini uyanık geçiren göz.”[74]

      İmâm Ali Es-Sıddîk’ın (a.s) naklettiğine göre, Peygamberimiz (a.s) şöyle buyurdu;“Namaz dînin direğidir. Âdemoğullarının amellerinden Allâh’ın ilk hesâba çekeceği amel namazdır. Namazlar kabul edilirse, diğer amellerine bakılacak, namazları reddedilirse geri kalan amellerine (fazla) değer verilmeyecektir.”[75]

      İmâm Muhammed Bâkır (a.s) buyuruyorlar; “... Çocuklar dokuz yaşına kadar eğitilerek yavaş-yavaş abdest almaya namaz kılmaya alıştırılırlar. Dokuz yaşından itibâren abdest almaları ve namaz kılmaları usûlüne uygun bir tarzda emredilir, gerektiğinde zorlanırlar.[76] (Her dönemde çocuk eğitimi farklı metotlarla olabilir. Herkes kendi fıtratınave çocuğun durumuna göre uygun metotları tercîh etmelidir.)



      --------------------------------------------------------------------------------

      [1] Ebû Cafer Kuleynî: Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 265

      [2] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 266, Ebû Cafer Kummî: Men lâ yahduruhul fakîh: c:1 sh: 136, Ebû Cafer Tûsî: Tehzîb: c: 2 sh: 238

      [3] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 266

      [4] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 268, Men lâ yahduruhul fakîh: c:1 sh: 132,

      [5] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 269

      [6] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 270

      [7] Bazı rivâyetlerde “Orta namazın” ikindi namazı olduğu da ifâde edilmiştir. Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 271, Men lâ yahduruhul fakîh: c:1 sh: 124, İstibsâr: c: 1 sh: 261. Vakit namazlar ile ilgili bakınız: Rûm sûresi (30): 17-18, Nûr Sûresi (24): 58, Asır sûresi (103): 1, Cuma sûresi (62): 9...vb.

      [8] Bıhârul Envâr: c: 82 sh: 261, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 139

      [9] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 270, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 133

      [10] Men lâ yahduruhul fakîh. c: 1 sh: 134

      [11] Namazın zâhiri, bâtını ve önemi ile ilgili bakınız: Muhsin Kıraatî: Namazın hikmeti, Seyyid Rûhullâh (r.a.): Sırr-ı Salât (Namazın sırrı-esrârı), Mirza Cevad Tebrizî: Esrâru’s-Salât (namazın sırları), İhsan Kebir: Namaz bilinci, Abdullâh Yıldız: Namaz, Mevdûdi: Gelin Müslüman olalım, Saîd-i Nursî (r.h): Sözler (21. Söz), Hasan Turâbi: Namaz...vb.

      [12] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 136, Tehzîb: c: 2 sh: 237

      [13] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 131

      [14] Selâmi Münir Yurdatap: Pir Sultan Abdal’ın hayâtı ve şiirleri: sh: 150

      [15] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 286, Tehzîb: c: 2 sh: 263, İstibsâr: c: 1 sh: 247

      [16] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 140, Tehzîb: c: 2 sh: 243, İstibsâr: c: 1 sh: 246

      [17] Seferde namazların cemi ile ilgili bakınız: Buhârî: Kitâbu taksîri’s salât: c: 2 sh: 38, Müslim: Kitâbu Salâti’l müsâfirîn: had no: 703, İbn-i Mace: Kitâbu İkâmeti’s salât: had no: 1069, 1070, Ebû Dâvûd: Kitâbu’s salât: c:2 sh: 7, Tirmizi: Kitâbu’s salât: 24, Nesâî: Kitâbu’l mevâkıt: had no: 42, 43, 45, 46, Muvatta: Kitâbu’s sefer: had no: 1, 2, 3, 6, Dârimi: Kitâbu’s salât: had no: 182, Müsned-i Ahmed: c: 1 sh: 217, 244, 360, 368, c: 3 sh: 138, c: 5 sh: 229, 230, 236, 237, Sünen-i Beyhaki, Musannef-i Abdurrezzak, Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 431..., Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 139, 140

      [18] Hazarda (sefer durumu bulunmadığı normal hallerde) namazların cemi ile ilgili bakınız: Buhârî: Kitâbu mevâkiti’s salât: c: 1 sh: 137, Müslim: Kitâbu salâti’l müsâfirîn: had no: 705, Ebû Dâvûd: had no: 287, 294, 295, 297, Tirmizi: had no: 187, Nesâî: Kitâbu mevâkiti’s salât: had no: 44, 47, Muvatta: Kitâbu’s sefer: had no: 4, 5, Dârimi: Kitâbu’l vudû: had no: 84, Müsned-i Ahmed: c: 1 sh: 223, 251, 283, 346, 351, 354, 360, Sünen-i Beyhaki, Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 275-287

      [19] Cemal Sofuoğlu-Salih Akdemir: Hadis-i Şerif külliyâtı: c: 2 sh: 347-360, Süleyman Ateş: İslâm İlmihâli: c: 1 sh: 123, 124, 125, 131-135

      [20] Buhâri, Müslim, Ebû Dâvûd, Nesâî, Müsned-i Ahmed, Neylü’l Evtâr: c: 1 sh: 306, Vehbe Zuhayli: İslâm fıkhı anskp: c: 1 sh: 395-396

      [21] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 274, Tehzîb: c: 2 sh: 40

      [22] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 274, Tehzîb: c: 2 sh: 40-41

      [23] Tehzîb: c: 2 sh: 262

      [24] Tehzîb: c: 2 sh: 36, İstibsâr: c: 1 sh: 274

      [25] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 127, Tehzîb: c: 2 sh: 4, 8, İstibsâr: c: 1 sh: 218

      [26] Bektâşîliğin iç yüzü: c: 1 sh: 250

      [27] Selami Münir Yurdatap: Pir Sultan Abdal’ın hayâtı ve şiirleri: sh: 86, 87

      [28] Tehzîb: c: 2 sh: 4, İstibsâr: c: 1 sh: 218

      [29] İstibsâr: c: 1 sh: 278

      [30] Maliki mezhebinde de erkeğin avret mahalli aynı ölçülerdedir. Vehbe Zuhayli: İslâm fıkhı anskp: c: 1 sh: 459

      [31] Ehl-i Beyt yoluna göre giyim, tesettür, kadın erkek ilişkileri, âile eğitimi vs. için bakınız; Muhammed Hüseyin Fadlullâh: Kadın sorunu, gençlerin dünyâsı, Şehît Bintü’l Hüdâ: Peygamber ve kadın, (Hazırlayan) Ö. Zehrâ Karakaş: Emperyalizm ve kadın, Murtazâ Mutahhari: İslâm’da ve batıda cinsel ahlak, kadın, hicâb, Zeyneb Burucerdi: Kadının adı, Ali Haddadadil: Çıplaklık kültürü ve kültürel çıplaklık, Hüseyin Hatemî: Kadının çıkış yolu, Muhammed Vâhidî: Kadınlar için ilmihâl, Hüseyin Mezâhirî: İslâm’da âile, Cevâd Âmulî: Celâl ve cemâl aynasında kadın, İbrâhîm Emînî: İslâm’da âile, Mehdi Aksu: İslâm’da evlilik ve cinsel sorunlar, Ali Şeriatî: Fâtıma Fâtımadır, Ehl-i Beyt yolu hadis kaynaklarının ilgili bölümleri vs...

      [32] Tehzîb: c: 2 sh: 203

      [33] Tehzîb: c: 2 sh: 208, İstibsâr: c: 1 sh: 385...

      [34] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 158, Tehzîb: c: 2 sh: 363, İstibsâr: c: 1 sh: 395, 396

      [35] Tehzîb: c: 2 sh: 43

      [36] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 368, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 152

      [37] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 154

      [38] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 155

      [39] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 147

      [40] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 302, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 188, Tehzîb: c: 2 sh: 59-60, İstibsâr: c: 1 sh: 305, Bektâşîliğin içyüzü: sh: 254, Bektâşî ilmihâli: sh: 40

      [41] Muzaffer Ozak: El-İrşâd: c: 3 sh: 509,A. Sabri Hamedani: İmâm Cafer Sâdık buyrukları: sh: 108, Abdulbâki Gölpınarlı: İslâm Tarihi: sh: 325, Ali Kuşçu’nun Tecrid şerhinin İmâmet bahsinin sonu, Allâme Şerafeddin: En-Nassu ve’l İctihâd: sh: 206...

      [42] Muzaffer Ozak: El-İrşâd: c: 3 sh: 11

      [43] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 307, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 186, Tehzîb: c: 2 sh: 58-59

      [44] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 307, Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 187

      [45] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 186

      [46] Tehzîb: c: 2 sh: 56-57

      [47] Tehzîb: c: 2 sh: 58

      [48] Niyet, malikiler ve şafîlere göre de farzdır. Yine malikiler, şafîler ve hanbelilere göre de tertibe riâyet etmek namazın farzlarındandır. Vehbe Zuhayli: İslâm Fıkhı Anskp: c: 1 sh: 496-497

      [49] Allâh en büyüktür.

      [50] Namazda okunan Fâtiha ve kısa sûrelerin okunuşu ve mealleri için bakınız: Her hangi bir namaz hocası. Bu konularda bütün İslâm mezhepleri arasında ittifâk olduğundan sûrelerin okunuşu ve mealleri konusunda bütün ilgili kitaplardan istifâde edilebilir.

      [51] Hamd, âlemlerin Rabbi Allâh’adır.

      [52] Allâh her türlü noksanlıktan münezzehtir, hamd Allâh’adır, Allâh’dan gayrı ilâh yoktur, en büyük Allâh’tır.

      [53] Allâh her türlü noksanlıktan münezzehtir.

      [54] Her türlü noksanlıktan münezzeh olan yüce Rabbime hamd olsun.

      [55] Allâh kendisine hamd edeni duyar.

      [56] Hamd, âlemlerin Rabbi Allâh’adır.

      [57] Her türlü noksanlıktan münezzeh olan yüce Rabbime hamd olsun.

      [58] Toprağa secde etmek ile ilgili bakınız: A. Sabri Hamedani: İmâm Cafer Sâdık buyrukları: sh: 112, Kâşiful Ğıtâ: Caferî mezhebi esasları: sh: 128..., Abdulbâki Gölpınarlı: Tarih boyunca İslâm mezhepleri ve şîilik: sh: 607..., Kadri Çelik: Bir devrimin anatomisi: sh: 333..., Ali İrfan: Alevi ve namaz: sh: 56, Tevfik Oytan: Bektâşîliğin iç yüzü: sh: 248, Seyyid Rızâ Hüseynî: Sünnete uygun secde...vb.

      [59] Ehl-i Sünnet mektebinden bir Müslüman kardeşimizin secde ile ilgili açıklamalarından: Abdullâh Yıldız: Namaz. Bir tevhîd eylemi: sh: 118-119

      [60] Ortağı bulunmayan, bir olan Allâh’tan gayrı ilâh olmadığına, Muhammed’in de O’nun kulu ve Resûlü olduğuna şehâdet ederim. Ey Allâh’ım! Salâtın, Muhammed’in ve Âl-i Muhammed’in üzerine olsun.

      [61] Allâh’ın selâm, rahmet ve berekâtı üzerine olsun ey Nebî!

      [62] Allâh’ın selamı, bizlerin ve bütün sâlih kulların da üzerine olsun! Allâh’ın selam, rahmet ve berekâtı sizlerin de üzerine olsun!

      [63] Ey merhametlilerin en merhametlisi olan Rabbimiz! Bizlere bu dünyada da âhirette de güzellik ver ve bizi rahmetinle ateşin azâbından koru!

      [64] Kovulmuş olan şeytândan Allâh’a sığınırım. Rahmân ve Rahîm Allâh’ın adıyla (başlıyorum)!

      [65] Kıyamda, rükûda, secdede her tekbir getirildiğinde ellerin kulak-yüz hizasına kadar kaldırılması sünnettir.

      [66] Allâh’ın verdiği güç ve kuvvetle kalkıyor ve oturuyorum.

      [67] Sahîh-i Buhârî: c: 4 sh: 208, Müsned-i Ahmed: c: 5 sh: 196

      [68] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 296-297

      [69] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 297

      [70] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 297

      [71] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 300

      [72] Furû-u Kâfî: c: 3 sh: 341

      [73] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 174

      [74] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 208

      [75] Tehzîb: c: 2 sh: 237

      [76] Men lâ yahduruhul fakîh: c: 1 sh: 182

    6. #21
      Forum Üstadı
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      PrObLeM_BoY's Avatar
      Üye No
      50056
      Giriş Tarihi
      Nov 2005
      Yaş
      25
      Cinsiyet
      Erkek
      Nerden
      Seçilmemiş
      Mesaj
      7,239
      Konular
      214
      RepPuan
      6777635
      Rep Power
      3976
      Reputation Bilgileri
      Reputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation Bilgileri

      Varsayılan

      Alıntı Orjinal Mesaj Sahibi perikızı Mesajı Göster
      kaç müslüman namaz kılıyor ? kılan kaç müslüman gerçekten inanarak ve doğru bir şekilde namaz kılıyor ?
      kaç müslüman orucunu tutarken hakkıyla tutup islamın kurallarına samimi bir şekilde uyup hakkını veriyor...
      ben görmedim. ben böyle birilerini tanımıyorum. ne kadınlarda ne erkeklerde. ne hacılarda ne hocalarda. dünyada gerçek anlamda islam hakkıyla uygulansa ve anlansa herşey ne güzel olurdu sadece islam değil gerçekten bir inanç olsa hangi dil yada din olursa olsun. yada neye tapınırsa tapınırsın yeterki samimi olduktan sonra herşey ne güzel olurdu.

      kankam namaz kılmadığını söyleyen ve kuranda yok diyen tanıdığınla artık bu nedenle konuşmaman ne hata. kurandaki hoşgörü nerde ?
      Kaç müslüman?Sayabilir misin!Kime baktın,neyi gördün ya da kime bakıp neyi görmek istiyorsun?Müslümanı neye göre analiz ediyorsun?Namazını doğru kılıp kılmadığını nerden anlıyorsun,orucunu tutup tutmadığını nerden anlıyorsun?Kafanızı tazeleme vakti geldi geçiyor ama siz hala aynı tas aynı hamam.

    7. #22
      test
      Şuan ne düşünüyorsunuz?
       
      aяwєи's Avatar
      Üye No
      169035
      Giriş Tarihi
      Jan 2007
      Yaş
      32
      Cinsiyet
      Bayan
      Mesaj
      24,522
      Konular
      3560
      RepPuan
      83763252
      Rep Power
      11280
      Reputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation Bilgileri
      Reputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation BilgileriReputation Bilgileri

      Varsayılan

      Konunun düzenlenmesini rica etmiştim ancak bu şekilde çok daha saçma bir hal almış =/

      Konuyu açan arkadaşım; sen böyle bir genellemeyi yapabilecek potansiyelde misin acaba?

      Bir de bu konu mu yani =/

      Aleviler namaz kılmıyormuş + cuma namazı da kılmıyormuş.... :s

      eeeee??

      Sen kılıyomusun? Yada yakın çevrende kendi mezhebine dahil kaç genç insan var kılan?

      Neki bu şimdi..?

      Lütfen açacağınız konunun anlamlı olmasına (en azından bir içerik taşısın!) ve başkaları için saldırı niteliği taşımamasına dikkat edin.

      Konu yoruma kapandı.

    + Yeni Konu Aç
    2 sayfadan, 2.sayfa İlkİlk 12

    Konu Açıklaması

    Users Browsing this Thread

    Şuanda bu konuyu 2 kişi izlemekte. (0 üye ve 2 misafir)

    Benzer Konular

    1. Kongre önünde cuma namazı28.09
      By DiHiPSiZ in forum Yurtdışı Haberleri (Arşiv)
      Cevaplar: 0
      Son Mesaj: 28-09-09, 12:47
    2. Milliler Cuma namazında
      By LinкØѕєя in forum EURO 2008
      Cevaplar: 1
      Son Mesaj: 24-05-08, 20:43
    3. Cuma namazında şehitler için dua 29.02
      By Y@R@M@SsS in forum Yurtiçi Haberler (Arşiv)
      Cevaplar: 0
      Son Mesaj: 29-02-08, 20:00
    4. Cuma Namazı
      By [CriMiNaL] in forum Sözlük
      Cevaplar: 7
      Son Mesaj: 05-06-07, 23:26
    5. Cuma Namazı...
      By dcavus in forum İslamiyet
      Cevaplar: 0
      Son Mesaj: 17-01-06, 18:17

    Ziyaretçiler bu sayfayı bu kelimeleri arayarak buldular:

    aleviler cuma namazına gider mi

    alevilikte cuma namazı

    aleviler cuma namazı kılar mı

    alevi cuma namazı

    aleviler cuma namazi kilar mi

    alevi cuma namazı kılar mı

    aleviler cumaya gider mi

    aleviler cumaya gidermi

    aleviler cuma namazına gidermi

    aleviler bayram namazı kılarmı

    aleviler cuma namazı kılarmı

    alevilerde cuma namazı

    alevilerin cuma namazıaleviler ve cuma namazıaleviler namaz kılar mıaleviler cuma namazi kilarmialevilik ve cuma namazıalevilerin cenaze namazı kılınırmıalevilerde cuma namazialevilerde namaz nasıl kılınıralevilikte namaz nasıl kılınıraleviler cuma namazina gider mialeviler cuma namazina gidermialeviler namazı nasıl kılaralevilerin cenaze namazı kılınır mı

    Tags for this Thread

    Bookmarks

    Bookmarks

    Gönderme Kuralları

    • Yeni konu açılamaz!
    • You may not post replies
    • You may not post attachments
    • You may not edit your posts
    •  

    Forum Kuralları