ANNEDEN ÇOCUĞA MEKTUP


Sevgili yavrum,18.yaş gününde tüm iyi dileklerim seninle olsun,benim gonca gülüm.Hayatının baharına ilk adımı atığın anda beni bütün coşkumla kutlayamamak beni çok üzüyor.Hala nedenini anlayamasamda bana küs olman,o kadar ızdırap veriyorki... Yastığının altında bana yazdığın mektubları görünce ne kadar yıkıldığımı anlatamam.Yazdıklarını yüzüme söyleyecek cesaretin olmadığı gibi,benimde sana yazdıklarımı söyleyecek cesaretim yok. Aslinda bugün sana vermek istediğim çok özel bir hediye var.Doğduğun günden ilk okula başlaya kadar yazdığım günlüğümü hediye edecektim.Seni kucağıma ilk aldığım an hissetiklerimi,aynı anda hem acıyı hem sevinci yaşamanın verdiği sarhoşluğu,ağzını açıpta göğsüme yapıştığın anda aramızda kurulan bağları,hepsini verecektim,bu günlükte. Seninle geçen 18 yılımı sorguluyorum.Belki şu güne kadar yüzleşmek istediğim gercekleri arıyorum.Neden böyle olduk?Sen doğuncaya kadar çalışan bir annein çocuğu ve evi ile ilgili alması gereken sorumlulukların hiç birinden haberim yoktu.Daha doğrusu evliliğimin gersdiği zorlu yollardan dolayı düşünmeye fırsat bulamadım. Kırk günlükken seni bıraktığım bakıcıya "biberon tezgahın altında" diyemeden öğrencilerimin yanına gitmek zorunda kaldım.Senin deyişinle, kırk yavruya yüreğimi açarken kırk birinciye yer bulamadım.Seni uzaktan sessizce, gözlerimle sevdim.Maneviyatını dolduramadean , ç****izce...Fırsat buldukca hayatı öğretmeye çalıştım.Karşılaşacağın zorlukları,belli başlı nasihatları, yapmaman gerekenleri söyledim.Başarını artırmak için sana ödüller verdim.Seni hırslandırmak için başkalarıyla kıyasladım.Anne lütfen bana bukadar yüklenme diyen çığlıklarını duymayarak. Bir itiraf yada bir sır değil bunlar.Sadece yüreğimin köşesinde gizlediğim gerçekler.Bana göre, sen dünyanın en güzel çocuğuydun, bu güzelliği yalnız ben görebiliyordum. Yaşadığın acılardan geçirdiğin hastalıklardan sonra,dimdik ayakta duruşun seni daha bir ulaşılmaz kıldı benim için.Sanki dokununca kırılacak sırça bir köşktün. Oysa sen, beni çatık kaşları ile eve gelmiş,gelir gelmez sobanın küllerini temizleyip yakmaya çalışan bir anne olarak gördün.Eve her gelişim seni yeni bir gülücükle ,eğlence arayan hınzır bir çocuk olarak bulurdum.Evin gizli köşelerine saklanırdın.Seni aramamı, merakta olduğumu görerek "annem için özelim" düşüncesine kapılmayı istedim. Ben ise senin bu oyunundan habersiz ,yemek derdi ile uğraşırken seni betonun üzerinde uyumuş bulurdum.Şimdi sana 18 sene içinde sakladığımı haykırmak istiyorum.Seni dünyadaki herşeyden çok sevdiğimi,senin dünyanın en tatlı çocuğu olduğunu,başarılarından dolayı seni tebrık ettiğimi , senin psikolojini yeteri kadar anlayamadığım için özür dilediğimi, hepsini ve dahası haykırmak istiyorum. Yaşadığım çevrede ,ailemle asla böyle sorunlarla karşılaşmadım.Senin mektuplarını okuyana kadar annelik benim için çok daha farklıydı.Bana yazdığın sitem mektupları tüm anlamıyla hayatımı değiştirdi.18 yıl herşey için geç değil ,beni affet kınalı kuzum.



(özel rahime batu lisesi "anneden çocuğa mektup" yarışması ikincisi)


Fatma Çetin.